Πέμπτη, Αυγούστου 3

Κύριε, σε παρακαλώ, προστάτεψέ με
Δώσε μου τη Δύναμη να γίνω Φως
Μέσα από το Σκοτάδι να περάσω
Και να αντέξω
Την απουσία της μορφής
Πίστη στις Αναμνήσεις
Πίστη στο Φως μου
Αντί της Πειθαρχίας και του Απόλυτου
πρόσταξέ με να αυθαδιάζω
Ο
Κύριε, σε παρακαλώ, κέρασέ με Φωτιά
που καίει και ανοίγει τις Πληγές
Μέσα από τον Πόνο να γελάω
Και μοίρασέ με
Σπάσε με σε χίλια δυό κομμάτια
Σκορπισέ με με Δύναμη
Να μάθω πως πετούν οι Πεταλούδες
και πως πονούν όταν τις συνθλίβω
Ο
Κύριε, σε παρακαλώ, κάνε στην άκρη
Άφησέ με να περάσω και να προσπεράσω
Πρώτος να σταθώ στην αρένα
με τους λέοντες και τα αποφάγια
Μαχαίρωσέ με στη πλάτη
Να μάθω να εκτιμώ
Την Πίστη στην Αγάπη
Και να αρνούμαι κάθε αυγή
την ευκολία
Ο
Το έλεός σου, κύριε, καταδιώξει με πάσας τας ημέρας της Ζωής Μου

11 Comments:

Blogger welcome to never land said...

θυμάμαι κάποτε δύο παιδιά να συζητούν περι φωτός και σκότους,
ο ένας πίστευε και επέμενε στην σημασία και την δύναμη του φωτός,
ο άλλος στην μαγεία και το πάθος του σκότους, μετά απο ώρες κουβέντας ο δεύτερος κατέληξε οτι τελικά το γκρί του πάει πιο πολύ, μεταξύ φωτός και σκότους, ο άλλος κολλημένος με το φως. Σήμερα ο ένας χαίρεται που ο άλλος κατάλαβε την σημασία του φωτός. Μην παρακαλάς κανέναν να σου δώσει σύναμη να γίνεις φώς, όλοι είμαστε..αρκεί να το πιστέψουμε...

2:52 π.μ.  
Blogger Maria_Adouaneta (Δε με λενε Μαρία) said...

Νομίζω πως ξέρω για τις πεταλούδες..να σου πω;

1:02 π.μ.  
Blogger Y.K.M.T. said...

nai nai pes mou....

2:40 π.μ.  
Blogger Y.K.M.T. said...

a kai oso gia sena peter pan....allo na zeis sto fws...na epilegeis to fws...kai allo na eisai Fws...eksakolou8w na ektimw to skotadi perissotero...mera me ti mera...opws kai esena...

2:56 π.μ.  
Blogger Maria_Adouaneta (Δε με λενε Μαρία) said...

Ανοίγουν πρώτα το ένα φτερό κι είναι σαν (το αγαπημένο μου) φιλί στο πλευρό..Ύστερα το άλλο κι είναι σα φιλί κι αυτό. Δεν αντέχουν την τόσο όμορφη αίσθηση κι απογειώνονται. Σίγουρα έχεις πετάξει κι εσύ έτσι, κι όλοι όσοι έχουν πάρει τα φιλιά που λαχτάρησαν. Για το άλλο...τον πόνο δε θέλω να πώ..σσσσουτ

1:43 μ.μ.  
Blogger Maria_Adouaneta (Δε με λενε Μαρία) said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

1:44 μ.μ.  
Blogger Maria_Adouaneta (Δε με λενε Μαρία) said...

Είχα μια φίλη πεταλούδα. Λίγο πριν πεθάνει μου χάρισε το φτερό της. Το 'χω για κουβέρτα το χειμώνα.

1:45 μ.μ.  
Blogger Y.K.M.T. said...

έχεις κοπεί από φτερά πεταλούδας? είτε φιλί είτε όχι...εμένα με έκοψε βαθιά...Αλλά όποτε τις πατάω σαν να ξαναματώνει η πληγή μου...

2:47 μ.μ.  
Blogger Maria_Adouaneta (Δε με λενε Μαρία) said...

Tσουζει γλυκά όμως

3:52 μ.μ.  
Blogger Y.K.M.T. said...

κι εγώ έτσι το βαπτίζω...

4:20 μ.μ.  
Blogger welcome to never land said...

ψάχνω έναν τρόπο να εξαφανίσω για πάντα κάθε πεταλούδα, να τις κάνω delete οπως τα cookies του υπολογιστή μου..μπορεί όπως σωστά λέτε να τσούζει γλυκά αλλα δεν παύει να τσούζει..δεν θέλω πιά ούτε αυτό..με κούρασαν..

8:39 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home