Δευτέρα, Ιουνίου 26

όταν γνώρισα τις πεταλούδες... έχω αρχίσει να ξεφεύγω
ήταν σαν να τις ήξερα... να θυμάμαι
οι πεταλούδες Σου μοιάζουνε με αυτό που στο δικό μου σύμπαν και να χάνομαι
ονομάζεται ''κομμάτια'' διαλύομαι σε πεταλούδες
''είναι στιγμές που νοιώθω να σπάω σε χίλια δυό κομμάτια ξανά
και να ανασυγροτούμαι σε εντελώς διαφορετική διάταξη'' επαναληπτικά
ξέρω... να απλώνομαι σε χρώματα
δεν είναι κάτι σαν κατάθλιψη, ξέσπασμα,απόγνωση,απογοήτευση
είναι κάτι σαν Θάνατος θέλω πολύ να κάνω κάτι όμορφο
''μια μοναξιά με δόσεις πλήθους'' κι αν αποτύχω
μια κραυγή που φτάνει στα χείλια και δεν ξέρεις το γιατί να ξέρω ότι προσπάθησα
ένα συρτάρι γεμάτο πράγματα που δεν ξέρεις γιατί κρατάς για διάφορα
για πολλά
έτσι κατάλαβα πως τα κομμάτια μου είναι οι πεταλούδες Σου για όσα
τόσο πιο όμορφα βαφτισμένα
και ξέρω πως οι πεταλούδες θέλουν χώρο για να πετάνε
δεν θέλουν ερωτήσεις
-τι εχεις;
-μπορώ να κάνω κάτι;
οι πεταλούδες Σου, τα κομμάτια μου είναι ό,τι πιο δικό μας έχουμε
είναι ό,τι πρέπει να σέβεται ακόμα και ο θεός
σήμερα λοιπόν ξανασυναντήθηκα με τις πεταλουδες Σου...
μόνο που αυτή τη φορά θέλω να τις τσακίσω γιατί με ενοχλούν
τα παλιοζωύφια Σου θεωρείς ότι προσπάθησες;

6 Comments:

Blogger Maria_Adouaneta (Δε με λενε Μαρία) said...

Θέλω πολύ να κάνω κάτι όμορφο

2:36 π.μ.  
Blogger welcome to never land said...

οταν μια μέρα καταφέρεις να τρέξεις ποιό γρήγορα απο την μνήμη σου..τότε θα δείς, θα δείς πεταλούδες στο πάτωμα ,μια απίστευτη σκηνή βίας, ξεσκισμένα χρώματα, κομμάτα και θα γελάς..
θα βγάλεις την κραυγή που είναι στην άκρη του στόματος αλλα θα είναι αλλαλαγμός χαράς και εκδίκισης και όχι κραυγή αγωνίας..τότε θα είναι ποιό εύκολο να αντιληφθείς πως είδη κάνεις κάτι όμορφο..απλά δεν το έχεις καταλάβει ακόμα...

1:36 μ.μ.  
Blogger Y.K.M.T. said...

παντεσπάνισσα: κάτι όμορφο έκανε η μητέρα σου 28 χρόνια πριν, άρα το γονίδιο το έχεις,yeah?

peter pan:δεν θέλω να δω τις πεταλούδες στο πάτωμα, θέλω να τις τσακίσω Εγώ μέχρι πολτού...και τότε θα έχω κανει κάτι όμορφο

8:43 μ.μ.  
Blogger welcome to never land said...

βλέπεις το δέντρο και χάνεις το δάσος..αναφέρεσαι στον πολτό και το πόσο όμορφο θα είναι αυτό που ΘΑ έχεις κάνει, και δεν κοιτας αυτό το κάτι , το πολύ όμορφο που κάνεις, είσαι ,και συνεχίζεις να δημιουργείς απο την πρώτη μας κουβέντα..(καλά απο τη δεύτερη)..and dont call me peter pan you r not wendy so..call me νιαρφ

8:49 μ.μ.  
Blogger Y.K.M.T. said...

οκ...so...i will call you...later!

8:56 μ.μ.  
Blogger welcome to never land said...

you dont have to call me at all...

12:23 π.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home