tag:blogger.com,1999:blog-277769342011-10-02T13:52:09.652+03:00ΑΦΟΣΙΩΣΗ ΣΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ ΘΑ ΔΕΙΞΕΙ ΜΟΝΟ Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΤΟΥ... ΣΠΑΕΙ ΣΕ ΧΙΛΙΕΣ ΔΥΟ ΚΑΡΔΙΕΣ... ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΕΡΟ... ΚΑΙ ΔΕΝΕΤΑΙ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΤΟΣΕΣ...Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.comBlogger651100tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1159193327455499452006-09-25T16:50:00.000+03:002006-09-25T17:08:47.483+03:00<strong>μέχρι να στεγνώσω από τα δάκρυα και να αναφλεχθώ ξανά,</strong><br /><span style="color:#000000;">.</span><br /><span style="color:#000000;">.</span><br /><strong>θα βασανίζομαι στο </strong><a href="http://www.ykmt.blogspot.com"><strong>Praxis Vias</strong></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115919332745549945?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1158188412313129282006-09-14T01:10:00.000+03:002006-09-14T02:40:50.566+03:00<div align="justify">δεμένος σε ένα κατάρτι,<br />αδύναμος να σε βοηθήσω<br />σε βλέπω να βασανίζεσαι<br />και είμαι τόσο ανήμπορος<br />οι Μελωδίες σε ξεκουφαίνουν<br />και τα νερά,<br />που αύριο θα σε ξεβράσουν;<br />θα ήθελα να σε ξέρω πιο καλά<br />να ήξερα τι να σου φωνάξω<br />πως να δαμάσω την ορμή της ζωής σου;<br />δεμένος σε κοιτάω<br />μια δίνη στο μυαλό σου</div><div align="justify"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/eyesoul11.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/eyesoul11.jpg" border="0" /></a> <span style="color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="color:#000000;">.</span></div><div align="justify">τα χρώματα μπερδεύτηκαν </div><div align="justify">και θες να τα ξεπλύνεις </div><div align="justify">είσαι μακριά μα σε βλέπω</div><div align="justify">να ήμουν πιο κοντά σου </div><div align="justify">να σε ήξερα παραπάνω </div><div align="justify">να ήμουν πιο κοντά σου </div><div align="justify">και φοβάμαι, σαν τρελός εγωιστής,</div><div align="left">να μη σε χάσω</div><div align="justify">όχι πως σε έχω</div><div align="justify">τον άνεμο δεν τον αποκτάς</div><div align="justify">δεν ξέρω πως να σε βοηθήσω</div><div align="justify">γιατί δεν ξέρω πως και αν</div><div align="justify">θες να σωθείς</div><div align="justify">οι Μελωδίες είναι τρέλα</div><div align="justify">και όσο περισσότερες</div><div align="justify">τόσο το χειρότερο</div><div align="justify">θέλω να σε προλάβω </div><div align="justify">να προλάβω να ζήσω μαζί σου όσα θά θελα</div><div align="justify">να σου πω όσα μου 'ρχονται</div><div align="justify">να χορέψουμε μαζί ένα βαλς στο φεγγάρι</div><div align="justify">να φάμε πρωινό στον Πλούτωνα</div><div align="justify">δεμένος και ζαλισμένος</div><div align="justify">κι εσύ μακριά</div><div align="justify">γύρνα και χαμογέλα μου</div><div align="justify">μπορεί εγώ να είμαι αυτός</div><div align="justify">που χρειάζεται τη δική σου βοήθεια</div><div align="justify"><span style="color:#000000;">...................................................................................</span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff0000;"><span style="font-size:180%;">π</span>αλιά</span></span></div><div align="justify"><span style="color:#000000;">.</span></div><div align="justify"><span style="color:#000000;">.</span></div><div align="justify">μπορεί;...εγώ είχα ανάγκη τη βοήθειά σου, γύρισες την πλάτη</div><div align="justify">σήμερα αποφάσισα να σε αγαπήσω για δεύτερη φορά</div><div align="justify">λύθηκα μόνος και σε συγχώρεσα για όλα, για όσα</div><div align="justify">οι πεταλούδες πετάνε πάνω από τον ωκεανό μου, τις άφησα</div><div align="justify">και οι Μελωδίες τις ακολουθούν</div><div align="justify">με το κατάρτι χαράζω στην άμμο</div><div align="justify">''σ'ευχαριστώ''</div><div align="justify"><span style="color:#000000;">..................................................................................</span><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff0000;"><span style="font-size:180%;">σ</span>ήμερα</span></span></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115818841231312928?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1157929318305202902006-09-11T01:37:00.000+03:002006-09-11T02:06:59.870+03:00σε ένα δωμάτιο που μύριζε μυστικά<br />έκλεισα όλα τα όνειρά μου<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/collage1.0.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/collage1.0.jpg" border="0" /></a><br /><br /><span style="color:#333333;">π</span><span style="color:#000000;">εταλουδες</span><br /><span style="color:#333333;">ε</span><span style="color:#000000;">ντομα</span><br /><span style="color:#333333;">τ</span><span style="color:#000000;">ρομακτικα</span><br /><span style="color:#333333;">α</span><span style="color:#000000;">γγιζουν</span><br /><span style="color:#333333;">λ</span><span style="color:#000000;">αβωνουν</span><br /><span style="color:#333333;">ο</span><span style="color:#000000;">νειρα</span><br /><span style="color:#333333;">υ</span><span style="color:#000000;">ποσχεσεις</span><br /><span style="color:#333333;">δ</span><span style="color:#000000;">αχτυλα</span><br /><span style="color:#333333;">Α</span><span style="color:#000000;">ναμνησεις</span><br /><br /><br /><br />και αν κρύωνα άναβα το αερόθερμο<br />και ένα τσιγάρο για να με βγάζεις φωτογραφίες<br />και να βάζεις λεζάντες ''in my room''<br />και να τις στέλνεις με email<br />και να τις βρίσκω ακόμα<br />γιατί δεν τις έσβησα.<br />Έσβησα το αερόθερμο πριν φύγω<br />το τσιγάρο πριν ξαπλώσω<br />αλλά τις φωτογραφίες τις άφησα αναμμένες<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115792931830520290?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1157764434052883332006-09-09T03:55:00.000+03:002006-09-09T04:16:46.953+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/20060902(002)1.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/20060902%28002%291.jpg" border="0" /></a><strong><span style="color:#ffffff;">Ά</span>σε με μόνο μου </strong><br />α<span style="color:#000000;">φοσίωση</span> <span style="color:#000000;">στην </span><span style="color:#000000;">ύπ</span>α<span style="color:#000000;">ρξη </span><br /><span style="color:#000000;">του καθενός</span> <span style="color:#000000;">θ</span>α <span style="color:#000000;">δείξει</span><br /><span style="color:#000000;">μόνο ο </span><span style="color:#000000;">κ</span>α<span style="color:#000000;">θρέφτης </span><span style="color:#000000;">του</span><br /><strong>ν<span style="color:#ffffff;">α</span> χιλιοραγίζω, να κρυφοσπάω<br />αν χιλιοραγίζω, αν κρυφοσπάω<br />αν χιλιοραγίζω<span style="color:#000000;">,</span> να κρυφοσπάω<br />να χιλιοραγίζω<span style="color:#000000;">,</span> αν κρυφοσπάω</strong><br /><span style="color:#000000;">ήθελες έν</span>α<span style="color:#000000;">ν</span> <span style="color:#000000;">κ</span>α<span style="color:#000000;">θρέφτη</span> <span style="color:#000000;">εκεί</span><br /><span style="color:#000000;">κι εγώ, </span><span style="color:#000000;">για</span> <span style="color:#000000;">ν</span>α <span style="color:#000000;">βλέπω </span><br />α<span style="color:#000000;">υτό</span> <span style="color:#000000;">που έβ</span><span style="color:#000000;">λεπ</span>α<span style="color:#000000;">ν </span><span style="color:#000000;">κ<span style="color:#ffffff;">α</span>ι</span> <span style="color:#000000;">οι</span> ά<span style="color:#000000;">λλοι</span><br /><strong>Αν νΑ με είδες απόψε</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115776443405288333?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1157572115310236882006-09-06T22:39:00.000+03:002006-09-06T22:48:38.596+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/P821027111.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/P821027111.jpg" border="0" /></a> Η θάλασσα με έφτυσε στην άκρη των δακρύων μου. Φυσαλίδες ανακατεύονται με το μπλε και ζάχαρη και μυρωδιά, ιώδιο, αλμυρό και εξάντληση και ξαφνικά φως και φυσαλίδες.<br />Αδύναμος. Εξαντλημένος. Και περικυκλωμένος από κύκλους και διαγώνιους ,στον λαβύρινθο πανικός και αστάθεια, νερό και δίψα. Η παρτίδα μου έλαβε τέλος, τέλος και στο γυαλί βρήκαν οι φλέβες μου που τώρα είναι σφριγηλές, δυνατές, ολόκληρες χτυπούν και αντιδρούν στα χρώματα.<br />Η παραλία μου άδεια και στεγνή. Στέγνωσαν οι σκέψεις μου ,ξυπνήσανε οι ανάσες. Θέλω να χάνομαι. Τα γόνατά μου κομμένα με νήματα τυλιγμένα, θρύψαλα οι κνήμες , οι μνήμες από ατσάλι. Βέλη βουτηγμένα στο αίμα και ένας χιτώνας με τυλίγει και μου καίει τη σάρκα.<br />Στον ήλιο. Εκεί. Εκεί είμαι. Και στη θάλασσα. Διψάω και πονάω.<br />-<em>Περίσσεψες;<br /></em>Μια φωνή. Μια αντίδραση. Δράση. Αναξιόπιστη. Παλεύω να κοιτάξω.<br />-<em>Περίσσεψες;</em><br /><em>-Ναι, περίσσεψα.<br /></em>Είναι εκείνη. Πλουμιστά περιττή. Αφόρητα όμορφη και άδικη…άδικα.<br /><em>-Αφού περίσσεψες, περισώσου!<br />-Διψάω.</em><br /><em>-Εκεί, </em>μου δείχνει και την τρέμω<em>, στην άκρη. Καταλήγει το ποτάμι της Λησμονιάς.</em><br /><em>-Πεινάω.<br />-Θα σου κόψω τομάτες.<br />-Προσευχήσου για μένα!<br />-Ο θεός να σε έχει καλά.<br />-Μη τον μπλέκεις!<br /></em>-<em>Μη μου το ζητάς…Στον ποταμό έλα να πιεις…θα σου αφήσω και να φας…εκεί<br />-Σήκωσέ με!<br />-Όχι. Έλα όποτε μπορείς. Μόνος σου.<br /></em>Φυσαλίδες στο αίμα μου. Οι αρτηρίες με γαργαλάνε. Καταλήγει στα δάχτυλά μου και χτυπάει στην άμμο, ένας μικρός σεισμός, και…σαν να με πετάει στον αέρα, στα δυό μου πόδια στέκομαι που είναι σαν μωρού.<br /><br />Ψυχή με γερασμένα χέρια και πόδια βρεφικά…κουτρουβαλώντας σχεδόν έφτασε δίπλα στο ποτάμι. Μύριζε κομμένη…φρεσκοκομμένη τομάτα…και τους θυμήθηκα.<br /><br />Διψάω χρόνια τώρα…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115757211531023688?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1156980125185953932006-08-31T00:38:00.000+03:002006-08-31T02:26:34.706+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/collage222.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/collage222.jpg" border="0" /></a><em><span style="font-size:85%;"><strong>Δύναμη του φωτός<br />Αγγελική διαμάχη, διάβολε<br />Με σπαθιά και πάπυρους<br /></strong></span></em>Κάτω από το δαχτυλίδι του ο Υπένθιμος άφησε ένα χαρτί διπλωμένο προσεκτικά.<br />Τα γράμματα είναι και των επτά. Ένα ένα ξεχωριστά. Γραφικοί χαρακτήρες και στάχτες να μπερδεύονται καθώς το διαβάζω.<br /><span style="font-size:85%;"><strong><em>Κάρμα, ευθύνες, εικόνες και συμπτώσεις<br />Υποψίες, φόβοι και αφορμές<br /></em></strong></span>Τα χέρια μου πιο γερασμένα από ποτέ, σχεδόν νεκρά, ασυγκράτητα, δεν αντέχουν το βάρος, βαραίνουν οι λέξεις, το μελάνι γίνεται πέτρα, πέτρα έκανα την καρδιά μου για να στη χαρίσω.<br /><span style="font-size:85%;"><strong><em>Ποια νύχτα να τα χωρέσει;<br />Να τα παλέψει και να τα λυτρώσει;<br /></em></strong></span>Τα χέλια σταμάτησαν να ψευδίζουν και μόνο μπλέκονται στις σωρούς, είναι πιο δυνατά και φορούν όλα τους στέμμα. Οι ώμοι μου πονούν.<br /><span style="font-size:85%;"><strong><em>Πόσο έτοιμος να σταθείς;<br />Με το μέτωπο ψηλά;<br />Και πόσο φως να αντέξουν τα μάτια και η ψυχή σου;<br /></em></strong></span>Έχουν δίκιο. Η Δύναμή μου χάνεται. Νιώθω σκλαβί των βασιλιάδων που κομπολύνονται μπροστά μου, κορδώνονται.<br /><span style="font-size:85%;"><strong><em>Μέσα σου ένας πόλεμος<br />Δίκαιος μα άνισος<br />Φωτεινός μα μαύρος<br /></em></strong></span>Είναι η απόγνωση. Βουβά με καταπίνει. Οι άνεμοι κοιμήθηκαν, η άμμος μου κρύωσε, οι λέξεις πέφτουν από το χαρτί όσο τις διαβάζω, σκληραίνουν, βότσαλα καταλήγουν, καταλήγουν. Το χαρτί γίνεται ελαφρύτερο, όλο και πιο πολύ όσο οι λέξεις τελειώνουν.<br /><span style="font-size:85%;"><strong><em>Μια μάχη και απόψε<br />Μάλλον και μια ήττα<br />Μα είναι από τους πολέμους<br />που μια νίκη αρκεί<br /></em></strong></span>Πέφτουν, πέφτουν τα βότσαλα. Κλατς, τσακ…τα χέλια μοιάζουν να ενοχλούνται από τον ήχο. Σηκώνω το βλέμμα. Με κοιτούν. Είναι σε απόγνωση. Βουβά τα καταπίνει. Με φοβούνται.<br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Διδάξου τη νίκη<br />Η σοφία του Ενός και Πολλαπλού<br /></span></em></strong>Ήταν η ευχή τους ίσως και η νίκη μου. Και άρχισα να ψελλίζω ειρωνικά...<br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Καίοντας Καίοντας Καίοντας Καίοντας</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Ω Κύριε απέσπασάς με</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Ω Κύριε απέσπασας</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Καίοντας<br /></span></em></strong>Σας έρχομαι γλυκά μου. Δεν με μετρήσατε σωστά. Σας βλέπω.<br />Τι; Τι; Τι με κοιτάτε ζαβολιάρικα όντα;<br />Με βλέπετε; Έρχομαι!<br />Τώρα εγώ σας αγκαλιάζω. Τι;<br />Πολύ δυνατά; Θα πνιγείτε;<br />Αχ..τα καημένα…Απεσπάσας με…Τώρα λάμπω<br /><br />Ο αέρας το πρωί σκόρπισε τις στάχτες της νίκης μου.<br />Της νίκης μου…σιγά, ζαβολιάρικα όντα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115698012518595393?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1156775838209149502006-08-28T17:26:00.000+03:002006-08-28T17:37:18.280+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/collage2.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/collage2.jpg" border="0" /></a> Κουρέλια όλοι, απλωμένα στο φως που σβήνει, κοιτάμε ο ένας τον άλλον, μα σαν να στερεύουν οι συζητήσεις. Μη με ρωτάτε τι είπαμε, τι κάναμε, είναι μυστικό μεταξύ φίλων και ορκίζομαι να μη πω κουβέντα, κουβέντες πολλές ειπώθηκαν για πράγματα γνωστά σε όλους μας, μυστικά κανείς δεν κρύβει. Μπορώ όμως τούτο να πω…<br />Οι λέξεις έγιναν πουλιά και πέταξαν πιο ψηλά και από το βλέμμα μου, που τώρα είναι θολό. Οι φράσεις, οι διάλογοι, ξιφομαχίες σε ένα άγριο μεθύσι που όλοι βγήκαμε λαβωμένοι. Το αίμα μας έγινε καπνός, οι πληγές μας αργοκλείνουν πάλι, ψήνονται με αλάτι και φωτιά.<br />Ο Εσωπρεπής ξέρει. Σηκώνεται να ανάψει τη φωτιά, φωτιά ήθελα και μάζευα ξύλα, να ναι στεγνά, ξερά, ιερά και όμορφα για ετούτη τη γιορτή. Τους είχα ζητήσει μια κατάρα και μια ευχή. Ήρθε η ώρα.<br />Κάθομαι στην άμμο και κοιτάζω τις φλόγες να μασάνε το οξυγόνο και τις Αναμνήσεις μας. Γίνονται χέλια και τυλίγονται γύρω γύρω από τη ζωή μας ,τη σφίγγουν και δυναμώνουν. Οι πληγές μας αχνίζουν ακόμα και η πυρά γίνεται φαρδιά, ξανοίγει μια μεγάλη αγκαλιά. Πολλαπλός γίνομαι και ένας, ένας και πολλαπλός, τα χέλια μου ψιθυρίζουν…<br /><em><span style="font-size:85%;"><strong></strong></span></em><br /><em><span style="font-size:85%;"><strong>Καίοντας Καίοντας Καίοντας Καίοντας<br />Ω Κύριε απέσπασάς με<br />Ω Κύριε απέσπασας<br />Καίοντας</strong><br /></span></em><br />Σηκώνονται και οι επτά. Όρθιοι γύρω από την πυρά και ακούν τα χέλια που ψευδίζουν. Ηδονικά. Θέλω να σωθώ.<br />Η κατάρα του καθενός για μένα είναι ο άλλος.<br />Ο διπλανός ή ο απέναντι…ή και ο ίδιος.<br />Σύρατε τον χορό!<br />Καίοντας Καίοντας…Ένας ένας!<br />Καίοντας…Δεθείτε!<br />Καίοντας…<br />Ω Κύριε…Βουτήξτε στην αγκαλιά που σας καλεί…που εσείς ορίσατε για κατάρα!<br />Απέσπασάς με…Τραγουδήστε πιο δυνατά! Ακόμα ακούω μόνο τα χέλια!<br />Ω Κύριε…Φωνάξτε!<br />Απέσπασας…Ρουφήξτε τη τελευταία σας ανάσα!<br />Καίοντας.<br />Σσσσσσς….<br /><br />Τα χέλια ψευδίζουν και χορταίνουν. Καθισμένος εκεί, πολλαπλός και ένας σιγοψιθυρίζω μαζί τους…μόνο εγώ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115677583820914950?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1156544656216272182006-08-26T00:57:00.000+03:002006-08-26T01:26:22.256+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/P82102701.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/P82102701.jpg" border="0" /></a> Και έγιναν όλα κατά τας γραφάς. Οι λέξεις πήραν σχήμα, μαζεύτηκαν, τεντώθηκαν, ένα ακορντεόν και μια φιγούρα, οι αναπνοές συχνές και οι σκιές ολοστρόγγυλες. Ο αέρας φύσηξε, μετακίνησε μόρια από πάνω μας, πάνω στα κορμιά μας, μαζί με φως μας δίψασε. Ήρθανε.<br /><br />Η παράσταση κουρδίστηκε και χτύπησε ο εναρκτήριος παφλασμός. Δεν ήταν όλοι συνεπείς.<br /><br /><em><strong></strong></em><br /><em><strong></strong></em><br /><em><strong>Υπένθιμος</strong></em>. Έφτασε πρώτος και συνεπής. Είναι από τους φίλους που γνωρίζω λιγότερο. Τον καλωσόρισα με μια κραυγή αγάπης και νοσταλγίας. Έχω τόσο καιρό να τον δω. Με έσπρωξε στο νερό, για να συνέλθω λέει. Ηλίθιος. Δεν μου έλειψε καθόλου τελικά απλά τον χρειάζομαι πιο πολύ απ’όλους για να κρατάει τις ευθείες παράλληλες, παράλληλα συντονισμένες με την επιβίωσή μου. Τα διάφανα σχεδόν ρούχα του σκούραιναν στο φως και άφησε στο τραπέζι το δαχτυλίδι που εμπόδιζε τους ελεύθερους παλμούς του.<br /><strong><em>Εσωπρεπής.</em></strong> Η ψυχή της παρέας. Ο άνθρωπος μου. Όταν ήταν μικρός κοιμόταν παντού και ήθελε μόνο να σκέφτεται. Δεν έπαιζε ποτέ μαζί μας γιατί είχε καλύτερα πράγματα να κάνει. Τον καλωσόρισα με μια κραυγή αγάπης. Μου χαμογέλασε. Γοητευτικότερος όλων. Έγνεψε στον Υπένθιμο ένα γεια και κάθισε στη παραλία δίπλα στις κανάτες, να βουτάει τις σκέψεις του στο νερό. Γράφει εδώ και δέκα χρόνια ένα βιβλίο και δεν βρίσκει πώς να το αρχίσει. Μόνο το τέλος έχει γράψει. Αυτό τον ενδιαφέρει. Το φως δεν τον διαπερνάει, αυτός βουτάει μέσα του, καταμέσα του.<br /><strong><em>Ηδόνοικος</em></strong>. Με γόνατα ματωμένα και μάτια φωτεινότερα από αυτά των μονόκερων κάλπασε κοντά μας. Με φίλησε στο στόμα. ΄΄Αδυνάτισες΄΄ μου είπε….και…’’κόψε επιτέλους τα μαλλιά σου’’. Έπιασε ένα τσαμπί σταφύλι, το ζούλιξε και άρχισε να καταβρέχει του άλλους δύο. Χα χα χα…είναι τόσο αστείος, αστεία σαν κάνει. Ξέρω ότι θα φύγει πρώτος απ’ όλους αλλά τουλάχιστον αυτός όταν όντως σταματήσει να περνάει καλά, αποχωρεί και δεν το προσπαθεί μέχρι να σαπίσει.<br /><strong><em>Δημιεργός</em></strong> και <strong><em>Οκνήμερος</em></strong>. Κατέφθασαν μαζί. Έτσι για να μας θυμίζουν πως η αποτυχία του ενός στηρίζεται στην γνωριμία του με τον άλλον. Και πάντα έλεγα πως ο Δημιεργός είναι ο φίλος μου, ο πιο εντυπωσιακός, εντύπωσή μου ήταν αφού παρασύρεται τόσο εύκολα από τον ΄΄άλλον΄΄. Και το ίδιο μητρικό γάλα να έπιναν, δεν θα έφτυναν με τον ίδιο τρόπο! Τροπικά μαυρισμένοι και οι δύο, αφού ο πατέρας τους, έχω ακούσει πως είναι ο ίδιος ο Ήλιος του ενός, ο άλλος ο Ήλιος του άλλου. Στο πηγαδάκι τους δεν χωρούσε κανείς…και αν μίλαγες…ηχώ θα άκουγες γιατί έχει στερέψει και απλά το αγνοούν.<br /><strong><em>Επεύθυμος</em></strong>. Τον βλέπω και τρομάζω. Δεν ξέρω από πού θα χτυπήσει, τι κρύβεται πίσω από αυτό το χαμόγελο, που μοιάζει τόσο με κλάμα. Με κρατάει στη τσίτα. Υπόγειος και τόσο αθώος, αθώα σε σκοτώνει και σε κόβει σε χίλια δυό κομμάτια. Πως τα καταφέρνει όμως και όλοι τον συμπαθούνε…Μιλάει σε όλους σαν να τους είδε μόλις χθες και παρά τις οδηγίες μου, ποτέ μα ποτέ δεν υπακούει, έφερε ένα καλάθι με λωτούς. Ο Ηδόνοικος πρώτος τρέχει να τους αρπάξει και πετάει δυο, τρεις στον σιωπηλό Εσωπρεπή.<br /><strong><em>Οπτιβάμων</em></strong>. Ποιος είδε τον Θεό και δεν τον φοβήθηκε…Με το που καταφτάνει, τελευταίος όπως πάντα, τα βλέμματα πέφτουν πάνω του και μετά τριγύρω. Όλοι κάτι έχουν εναντίον του…ακόμα και ο Επεύθυμος. Τους έχει ξεγελάσει…με τον τρόπο του. Όλους. Γι’ αυτό τον καλώ πάντα. Είναι η ζωντανή απόδειξη της ψευθαίσθησης. Εκεί που όλα χάνονται είναι εκεί αυτός και σε κρατάει, σε κρατάει και όλα χάνονται. Αλλά σε είχε πείσει πως δεν θα συνέβαινε. Και πονάς πιο πολύ. Αλλά ζεις. Είναι πάντως τελείως μαλάκας. Τον λατρεύω. Κυρίως γιατί, κομπλάρει όλα τα υπόλοιπα λιγούρια.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115654465621627218?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1156508230884987222006-08-25T15:06:00.000+03:002006-08-25T15:17:12.416+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/P821027411.0.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/P821027411.0.jpg" border="0" /></a> Μύριζε κομμένη, φρεσκοκομμένη τομάτα, και τους σκέφτηκα. Ο αέρας γαλάζιος, αν τον ζωγράφιζες θα ήταν μια εργασία μάλλον ύπουλη, με ακτίνες φωτός να αντανακλώνται στη σκόνη, στην άμμο που αιωρείται. Εκεί που σκάει το κύμα, που άλλοτε θα έκλαιγα, θα στήσω ένα τραπέζι ορθογώνιο και θα πετάξω επάνω του καραβόπανο να ζαρώνει παντού, να αφρίζει. Θα τους καλέσω να φάμε φρούτα, ακουμπισμένα σε μεγάλες πορσελάνινες φρουτιέρες εκεί που παλεύουν τα πινέλα να χτίσουν ένα σταφύλι με μια απέλπιδα προσπάθεια κάθε φορά. Θα γυαλίζουν πιο πολύ από τα φρούτα, πιο πολύ από την θάλασσα, θάλασσα και αλμύρα, θα διψάσουν. Θα σερβίρουν η μία κανάτα νερό, η άλλη κρασί, βυθισμένες στην άμμο κοντά στο σκάσιμο να είναι δροσερές και φωτισμένες. Και θα τις βάλω στο τραπέζι λίγο πριν έρθουνε.<br />Θέλω να είναι μεσημέρι. Τα λευκά να λευκαίνουν και οι σκιές να είναι στρογγυλές, να τις πατάς από παντού. Εκεί που βλέπω ν’ αγκαλιάζονται θαλασσολούλουδα λιλά, λιγνά θαλασσοπούλια να πετάνε από πάνω μας. Θα μαζέψω και κοχύλια, βότσαλα από την αγαπημένη μου παραλία να τα ξαπλώσω στο τραπέζι. Ξυπόλυτοι, θέλω, να έρθουν. Να κρατάνε μόνο μια ευχή και μια κατάρα. Και να έχουν βλέμμα καθαρό, ό,τι κοιτούν να μοιάζει διάφανο και μαλακό…σκέφτομαι, μαλλί της γριάς να κολλάει στα τοιχώματα του μυαλού τους.<br />Οι δικοί μου καλεσμένοι είναι οι πιο φωτεινοί μου.<br />Οι δικοί μου καλεσμένοι είναι οι πιο σκοτεινοί μου.<br />Όλοι θα είναι εδώ, στο σκηνικό που έστησα. Θα έχουν μάθει απ’ έξω τους μονολόγους τους αλλά εγώ θα τους ζητήσω να αυτοσχεδιάσουνε. Να μου χορέψουν έναν μπάλο, να μπλεχτούν όπως η ψάθα στις καρέκλες που θα κάθονται. Πάνω στις στροφές να αλλάζουν παρτενέρ, να χαμογελούν δήθεν αμήχανα και να ιδρώνουν στη ντάλα, να σκοντάφτουν.<br />Οι δικοί μου καλεσμένοι θα είναι επτά. Τους περιμένω στις 16:30. Χωρίς ρολόγια. Οι σφυγμοί τους θα χτυπάνε στις άκρες των δαχτύλων τους και θα είναι έτοιμοι να λογομαχήσουν.<br />Κοιτάζω ψηλά.<br />Ήλιε, θα τους καψαλίσεις;<br />Έτσι για να μάθουν οι ζαβολιάρηδες!<br />Κοιτάζω ψηλά.<br />Κανένας.<br />Ας μαζευτούμε εδώ κάτω λοιπόν.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115650823088498722?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1156202901533385732006-08-22T02:09:00.000+03:002006-08-22T02:28:21.626+03:00<div align="justify"><strong><span style="font-size:100%;">ΑΠΑΤΕς Ο,ΤΙ ΖΩ ΚΡΥΒΟΜΑΙ ΠΥΡΟΒΟΛΕΙΣΤΕ ΜΕ ΝΑ ΣΠΑΣΩ ΤΗ ΣΙΩΠΗ ΜΟΥ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΜΟΥ ΝΑ ΔΙΝΟΜΑΙ ΑΚΓΑΛΙΑΣΕ ΜΕ ΚΙ ΑΣ ΙΔΡΩΣΕς ΓΛΙΣΤΡΑΩ ΜΗ ΜΕ ΑΦΗΣΕΙς ΠΕΡΙΘΑΛΨΕ ΜΕ ΚΑΙ ΣΥΡΜΑΤΑ ΚΟΨΕ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΧΤΥΠΑΩ ΣΤΑ ΣΚΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙς ΜΑΛΑΚΙΕς ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ ΠΗΧΤΟ ΤΣΙΜΕΝΤΟ ΧΤΙΖΕΙ ΑΠΑΤΕς ΚΑΙ ΣΚΑΤΑ ΚΟΡΟΪΔΙΑ ΣΕ ΓΑΜΗΣΑ ΚΕΦΑΛΙ ΜΟΥ ΣΕ ΕΝΑ ΤΖΑΜΙ ΛΙΩΜΕΝΟς ΝΑ ΤΡΕΧΩ ΝΑ ΚΥΛΑΩ ΣΤΑ ΥΠΟΛΕΙΜΜΑΤΑ ΑΠΟ ΑΡΝΗΣΕΙς ΣΤΑΥΡΩΝΩ ΝΙΠΤΩ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΑΡΓΕΙ ΣΕ ΡΩΤΑΩ Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΝΟΗ ΜΟΥ ΘΕΛΕΙ ΔΥΝΑΜΗ ΠΟΥ ΣΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΔΥΝΑΜΗ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ ΤΣΙΜΕΝΤΟ ΝΑ ΡΙΞΩ ΣΤΙς ΑΡΝΗΣΕΙς ΤΙς ΓΑΜΗΜΕΝΕς ΑΥΤΑΠΑΤΕς ΠΟΥ ΜΕ ΚΡΥΒΟΥΝ ΠΟΥ ΠΗΖΟΥΝ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΜΠΟΥΚΩΝΩ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΚΡΑΓΩ ΝΑ ΠΕΤΑΧΤΩ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΛΟΥΣΤΕΙΤΕ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΝΑ ΓΟΥΣΤΑΡΩ ΠΟΥ ΘΑ ΚΡΕΜΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΣΑς ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΧΩ ΜΕΣΑ ΜΟΥ </span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115620290153338573?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1156105192402010872006-08-20T23:40:00.000+03:002006-09-03T15:36:12.913+03:00<div align="center"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/20060818(001)1.jpg"></a><span style="font-size:85%;"><strong> Δεν ξέρω,ξέρεις...δεν ξέρω.</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;"><strong>Το ανυπότακτο είναι το κυρίαρχο.</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;"><strong>Αφηνίασα σε ώρες, σε λεπτά.</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;"><strong>Κυλιέμαι στις προσευχές να μάθω.</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;"><strong>Έι, παιδάκι!</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#000000;">ο</span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;"><strong>Δεν ξέρεις,ξέρω...δεν ξέρεις.</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;"><strong>Κυρίαρχο είναι το απόλυτο.</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;"><strong>Σε ώρες είτε σε λεπτά, αδάμαστο.</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;"><strong>Κυλιέσαι στο σώμα μου να μάθεις.</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;"><strong>Έι, παιδάκι!</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#000000;">ο</span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;"><strong>Κανένα παραμύθι δεν θα σε φάει...</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;"><strong>...παρά μόνο αν δεν το ζήσεις</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;"><strong>...παραμόνο αν το πιστέψεις</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#000000;">ο</span></div><div align="center"><span style="color:#ff6600;">θα σε κάψει, παιδάκι</span><span style="font-size:180%;color:#ff6600;"><strong>!<br /></strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115610519240201087?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1155037188721254632006-08-08T14:35:00.000+03:002006-08-08T14:39:48.736+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/FOINIX8????????.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/FOINIX8%3F%3F%3F%3F%3F%3F%3F%3F.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115503718872125463?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1154984264922562912006-08-07T23:50:00.000+03:002006-08-07T23:57:44.923+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/BLOGING.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/BLOGING.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115498426492256291?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1154983807651205722006-08-07T23:42:00.000+03:002006-08-07T23:50:08.420+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/BLOGING2.0.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/BLOGING2.0.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115498380765120572?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1154968127154588712006-08-07T18:48:00.000+03:002006-08-08T14:52:41.000+03:00<div align="center"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/BLOGING3.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/BLOGING3.jpg" border="0" /></a><br /><div align="center"><span style="font-size:78%;"></span></div><span style="font-size:78%;color:#ff0000;">κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα...</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115496812715458871?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1154745781657527602006-08-05T05:31:00.000+03:002006-08-05T05:51:16.250+03:00<span style="font-size:85%;"><span style="font-family:georgia;">Ήμουν ένα παιδί που του άρεσε να ζωγραφίζει χέρια.<br />Και έλεγα πάντα στον εαυτό μου:<br /><em>‘’Είσαι ανίκανος’’</em><br /><br /></span><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:georgia;"><em>Πρόσωπα χωρίς οστά<br />Πουλιά δίχως πόδια<br />Λουλούδια γεμάτα φύλλα<br />Σύννεφα στο κενό<br />Γερασμένες ασπρόμαυρες μισοτελειωμένες φιγούρες<br />Γραμμές και σχήματα, αγκύλες και παρενθέσεις</em><br /></span></span><br /><span style="font-family:georgia;">Ποτέ μα ποτέ δεν ολοκλήρωσα κάτι εκτός από τις σκέψεις μου.<br /><br />Είμαι άραγε ακόμη ένα παιδί ανίκανο που νομίζει πως ολοκληρώνει έστω τις σκέψεις του; Μα και αν αυτό ήταν αλήθεια γιατί σταματάω πάντα τη στιγμή που σκεφτ….<br /><br />Γέρνω συχνά στον ώμο μου και κλαίω γιατί δεν πιστεύω πια πως είμαι ανίκανος αλλά καταδικασμένος να ζω σε παρενθέσεις και να ματώνω σε αγκύλες.<br /><br />Είμαι ένα παιδί που έχει ξεχάσει πόσο του αρέσει να ζωγραφίζει χέρια και έχει πάψει να θεωρεί τον εαυτό του ανίκανο.<br /><br /><span style="font-size:180%;">Και αυτό</span> <span style="font-size:130%;">απλά</span>…<span style="font-size:100%;">με λυπεί</span> </span></span><br /><p><span style="font-family:georgia;font-size:85%;"></span></p><p><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:georgia;font-size:130%;color:#333333;">τα χέρια αγκαλιάζουν και συνθλίβουν...ανθρώπους, έντομα</span></p></span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115474578165752760?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com39tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1154555651688130442006-08-03T00:10:00.000+03:002006-08-03T00:59:19.006+03:00<div align="center"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/BLOG.4.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/BLOG.3.jpg" border="0" /></a><span style="font-family:webdings;"> </span><span >Κύριε, σε παρακαλώ, προστάτεψέ με</span></div><div align="center"><span >Δώσε μου τη Δύναμη να γίνω Φως</span></div><div align="center"><span >Μέσα από το Σκοτάδι να περάσω</span></div><div align="center"><span >Και να αντέξω</span></div><div align="center"><span >Την απουσία της μορφής<br />Πίστη στις Αναμνήσεις</span></div><div align="center"><span >Πίστη στο Φως μου</span></div><div align="center"><span >Αντί της Πειθαρχίας και του Απόλυτου</span></div><div align="center"><span >πρόσταξέ με να αυθαδιάζω</span></div><div align="center"><span style="color:#330033;">Ο</span></div><div align="center"><span >Κύριε, σε παρακαλώ, κέρασέ με Φωτιά</span></div><div align="center"><span >που καίει και ανοίγει τις Πληγές</span></div><div align="center"><span >Μέσα από τον Πόνο να γελάω</span></div><div align="center"><span >Και μοίρασέ με</span></div><div align="center"><span >Σπάσε με σε χίλια δυό κομμάτια</span></div><div align="center"><span >Σκορπισέ με με Δύναμη</span></div><div align="center"><span >Να μάθω πως πετούν οι Πεταλούδες</span></div><div align="center"><span >και πως πονούν όταν τις συνθλίβω</span></div><div align="center"><span style="color:#000000;">Ο</span></div><div align="center"><span >Κύριε, σε παρακαλώ, κάνε στην άκρη</span></div><div align="center"><span >Άφησέ με να περάσω και να προσπεράσω</span></div><div align="center"><span >Πρώτος να σταθώ στην αρένα</span></div><div align="center"><span >με τους λέοντες και τα αποφάγια</span></div><div align="center"><span >Μαχαίρωσέ με στη πλάτη</span></div><div align="center"><span >Να μάθω να εκτιμώ</span></div><div align="center"><span >Την Πίστη στην Αγάπη</span></div><div align="center"><span >Και να αρνούμαι κάθε αυγή </span></div><div align="center"><span >την ευκολία</span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;color:#000000;">Ο</span></div><div align="center"><span style="font-family:times new roman;font-size:85%;"><em>Το έλεός σου, κύριε, καταδιώξει με πάσας τας ημέρας της Ζωής Μου</em></span></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115455565168813044?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1153956675039636862006-07-27T02:11:00.000+03:002006-07-27T02:31:15.196+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/Spe0571.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/Spe0571.jpg" border="0" /></a>Τριριφρίτ τσιριφρότ τσιτρότ<br /><span style="font-size:85%;">το τραγούδι, μας πηδώντας τις φωτιές,</span><br /><span style="font-size:85%;">μουρμουράω...</span><br /><span style="font-size:85%;">αφήνω πίσω ένα παιδί</span><br /><br /><span style="font-size:85%;">Στην κούνια σου, γίνε κερί</span><br /><span style="font-size:85%;">και πρόσεχε μάτια μου</span><br /><span style="font-size:85%;">χάζευε τα υφαντά...</span><br />τριριφρίτ τσιριφρότ τσιτρότ<br /><br /><span style="font-size:85%;">Δίχως άλλο έχω εσένα</span><br />τριριφρίτ τσιριφρότ τσιτρότ<br /><span style="font-size:85%;">σφύριξέ μου και σφυρίζω στο είναι μου</span><br /><span style="font-size:85%;">το είσαι σου να αγκαλιάσει</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Τ<span style="font-size:180%;">ριριφρίτ τσιριφρότ τσιτρό</span>Τ</span><br /><br /><span style="font-size:180%;color:#666666;">καλο μου και κακο μου παιδι...</span><br /><span style="font-size:180%;color:#666666;">τριριφρίτ τσιριφρότ τσιτρότ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115395667503963686?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1153610633326460012006-07-23T01:01:00.000+03:002006-07-23T02:25:41.356+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/Jac0241.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/Jac0241.jpg" border="0" /></a><br /><span style="font-size:85%;">Κρύφτηκα στη νύχτα σου να μη με δουν οι σκιές της ημέρας μου, παραδόθηκα και έχασα ένα από τα δάχτυλά μου. Σέρνομαι και σύρθηκα, υπνοβάτης στο κρεβάτι του πόθου σκεπάζοντάς το με αγάπες και μεταξωτά όνειρα. Τώρα το αίμα κυλάει και μελτέμια σέρνουν το καράβι της απόλυτης αρνησής μου. Φθίνουσα πορεία σε ανώμαλο έδαφος, ανύπαρκτο υπέδαφος και στις πτυχές το τέλος του κόσμου. Πριν τη δύση πάλι δύση και περιμένω σε μισή ώρα άλλη μία. Και άλλες δύο νά 'τανε εγώ θα τις χάζευα και θα τις μέτραγα.<br />"<strong>Κ</strong>αι όταν το είδα τότε κατάλαβα ότι το αίμα αυτό ήταν δικό μο<strong>Υ</strong>''</span><br /><span style="font-size:85%;">Μπλέχτηκα πάλι και πως να σε λύσω, έχασα το δάχτυλό μου και με έχασε και αυτό. Δεν το βρίσκω ούτε καν στο συρτάρι που πετάω αυτά που θέλω να χάσω. Εκεί στο κομοδίνο. Δίπλα μας. Κυλάω και εγώ. Πτυχές και γρατζουνισμένες Αναμνήσεις, όλα εκεί μαζεμένα. Να μου θυμίζουν πως εδώ τα βρήκα και τα έχασα. Γλιστράω από το προσκέφαλο και κάτω. Γλιστράω σε έναν λύθαργο απόλυτο. Φιάσκο η νύχτα και τό 'ξερα από το πρωί. Όταν το δάχτυλό μου αρνήθηκε. Και άρχισα να γράφω με δυσκολία:</span><br /><br /><em>Κρύφτηκα στη νύχτα σου να μη με δουν οι σκιές της ημέρας μου, παραδόθηκα και έχασα ένα από τα δάχτυλά μου. Σέρνομαι και σύρθηκα, υπνοβάτης στο κρεβάτι του πόθου σκεπάζοντάς το με αγάπες και μεταξωτά όνειρα. Τώρα το αίμα κυλάει και μελτέμια σέρνουν το καράβι της απόλυτης αρνησής μου. Φθίνουσα πορεία σε ανώμαλο έδαφος, ανύπαρκτο υπέδαφος και στις πτυχές το τέλος του κόσμου. Πριν τη δύση πάλι δύση και περιμένω σε μισή ώρα άλλη μία. Και άλλες δύο νά 'τανε εγώ θα τις χάζευα και θα τις μέτραγα."<strong><span style="font-size:130%;">Κ</span></strong>αι όταν το είδα τότε κατάλαβα ότι το αίμα αυτό ήταν δικό μο<strong>Υ</strong>''</em><br /><em>Μπλέχτηκα πάλι και πως να σε λύσω, έχασα το δάχτυλό μου και με έχασε και αυτό. Δεν το βρίσκω ούτε καν στο συρτάρι που πετάω αυτά που θέλω να χάσω. Εκεί στο κομοδίνο. Δίπλα μας. Κυλάω και εγώ. </em><br /><em>Πτυχές και γρατζουνισμένες Αναμνήσεις, όλα εκεί μαζεμένα. Να μου θυμίζουν πως εδώ τα βρήκα και τα έχασα. Γλιστράω από το προσκέφαλο και κάτω. Γλιστράω σε έναν λύθαργο απόλυτο. Φιάσκο η νύχτα και τό 'ξερα από το πρωί. Όταν το δάχτυλό μου αρνήθηκε. </em><br /><br /><span style="font-size:130%;"><strong>Να με αγγίξει</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115361063332646001?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1153152530278407932006-07-17T17:31:00.000+03:002006-07-17T19:08:52.673+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/story2.2.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/story2.jpg" border="0" /></a> Γυρίζει στους δρόμους της. Άδειοι. Και η νύχτα της βαριά τόσο που οι ώμοι της λυγίζουν. Οι περαστικοί είναι πάντα οι ίδιοι, πάντα γνώριμοι. Λατρεύει να τους χαζεύει. Να υποθέτει τις ζωές τους. Η αγαπημένη της είναι η κυρία Σκύλου. Πάντα την ίδια ώρα, στην ίδια διαδρομή, αδύνατη με κανελί μαλλιά να βγάζει βόλτα το κανελί σκυλί της. Είναι αλήθεια. Μοιάζουν τόσο πολύ. Έτσι πίστευε μέχρι τη μέρα που το κανελλόσκυλο πέθανε και η κοκκάλω πήρε ένα άλλο...ξανθό...και έγινε και αυτή ξανθιά...και πάλι του έμοιαζε. Μα τα σκυλιά δεν έμοιαζαν καθόλου μεταξύ τους. Της άρεσε να φτιάχνει τραγούδια με ό,τι έβλεπε γραμμένο στις επιγραφές, στις ταμπέλες. Τα ένωνε με τόσο αστείο τρόπο και γελούσε μόνη της στα πεζοδρόμια.<br />''Καθαριστήρια Ιάκωβος και Stop στην Οδό Ναρκίσσου για ένα σουβλάκι στα Τρία Αδέλφια..''<br />Σημάδευε τις διαδρομές με τις επιγραφές neon, τις έλεγε σύμβολα για να μη χάνεται...αλλά πόσες να 'ταν και αυτές, διαρκώς χαμένη την έβρισκες. Εντελώς.<br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/story1.3.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/story1.jpg" border="0" /></a><br />Σε ένα bar. Γλυκιά και ντροπαλή να κάθεται κοιτώντας τους γύρω της. Τώρα να φτιάχνει άλλες ιστορίες.<br />''Τι να σκέφτονται οι άλλοι για μένα''<br />Οι αντροπαρέες δεν την βόλευαν σε αυτό το παιχνίδι, της ήταν πολύ εύκολο να μπει στο μυαλό τους. Αλλά ο παππούς απέναντι...Αρχίζει να ξεχνάει για λίγο τους κανόνες της και σκέφτεται τη ζωή του. Στενοχωριέται.Τελειώνει. Όταν δεν της κάθεται το παιχνίδι πηγαίνει στη μπάρα...Μιλάει στην άγνωστη δίπλα της. Γελάνε για όλο το βράδυ. Μέχρι που τις πιάνουν τα κλάματα για όλα αυτά που έχασαν και δεν ξέρουν αν θα τα ξαναβρούν...inside everybody is hiding something...Τα πόδια της κρέμονται και η ανάσα της κόβεται σε μικρές, μικρές ανασούλες, ανήμπορες όπως και τα θέλω της και πρέπει να φύγει όσο πιο αθόρυβα γίνεται, ένοχη και ύπουλη πλέον, χωρίς ούτε ένα ''γεια'' στην σαραντάρα αποτυχημένη συγγραφέα που το όνομά της άρχιζε απο έψιλον...Ελίνα...Ελένη...Έλλη...Ε...φτασε<br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/story4.2.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/story4.jpg" border="0" /></a><br />Στο σπίτι. Ούτε λόγια. Ούτε φώτα. Ούτε ιστορίες. Κρύο. Βάζει την αγαπημένη της γαλάζια ζακέτα. Της θυμίζει το Cafe de la Paix στην αγαπημένη της Boulevard des Capucines. Εκεί που πάντα έφτιαχνε τις πιο ωραίες ιστορίες. Έβλεπε τους πιο ωραίους περαστικούς πρωταγωνιστές της. Εκεί τον είχε δει....και του χε φτιάξει την ιστορία του. Και εκείνος χαμογέλασε. Η βρύση πάντα στάζει και την αφήνει για να νομίζει ότι γι' αυτό δεν κοιμάται τις νύχτες. Και ξαναβγήκαν. Τρύπες σε όλους τους τοίχους. Της αρέσει να καρφώνει. Και μετά τα βαριέται. Αφού ο χρόνος πάντα της ξεφεύγει. Και ερωτεύτηκαν. Σαν μικρά παιδιά που ανοίγουν τα καινούργια τους παιχνίδια, ήταν η μέρα που κάνανε έρωτα.Την ίδια μέρα. Και της χάρισε ένα παιδικό βιβλίο.Την άλλη μέρα. Το έχει ακόμα. Χαμένο κάπου που να ξέρει που να το βρει. Και να το αγαπήσει. Και του είπε την ιστορία του.<br /><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/story5.jpg" border="0" /><br />Και απόψε διαβάζει όλο το βιβλίο. Μέχρι να τη χτυπήσει η ημέρα.<br />''Η περιπέτεια της Περιπέτειας''.<br />Η βρύση φταίει που στάζει. Οι θόρυβοι της πόλης. Το σπίτι που διαστέλλεται και τρίζει.<br />Η ιστορία δύο παιδιών που φιλοξενούσαν την Περιπέτεια. Ένα πλάσμα που έφτιαχνε ιστορίες. Μαγικές και πολύχρωμες. Με αστέρια ροζ και γαλάζια να παίζουν κρυστάλλινη μουσική και δράκους να μεγαλώνουν μέσα σε γλάστρες. Και μια μέρα της ζήτησαν να τους πει τη δικιά της ιστορία. Τους την είπε και έκλαψε.<br />''Είναι ο νόμος που κανείς δεν μπορεί να τον αλλάξει. Όταν μια Ιστορία όπως εγώ διηγηθεί την ιστορία της την ίδια, η ελευθερία τελειώνει...'' και χάθηκε μια για πάντα<br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/story7.2.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/story7.jpg" border="0" /></a> Όπως και εκείνος.<br />θα θυμάται εκείνο το φιλί στο πάρκο<br />θα θυμάται την ιστορία του<br />θα θυμάται τα δώρα που ανοίξανε μαζί<br /><br />Δεν έπρεπε να του την είχε πει.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">''Η περιπέτεια της Περιπέτειας'' είναι ένα υπέροχο παιδικό βιβλίο της <span style="font-size:130%;">Ε</span>λένης Μαντέλου</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115315253027840793?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1152998824127416772006-07-15T23:36:00.000+03:002006-07-16T00:27:04.183+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/aloneG.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/aloneG.jpg" border="0" /></a> Μία ανάσα βαριά και μια ησυχία που την κάνει ακόμα πιο εκκωφαντική, τόσο ώστε να παρακαλάς να μην είχες γεννηθεί για να την ακούσεις. Τα βήματα του σέρνονται σαν να κουβαλάει αλυσίδες και οι ώμοι του κρεμασμένοι σε ένα κορμί που μοιάζει στραπατσαρισμένο…άκαμπτο και στεγνό. Περπατάει και δεν τον νοιάζει που θα φτάσει, αν θα φτάσει και πότε. Ο χρόνος έχει σταματήσει για εκείνον…από τότε…που η ζωή του κρίθηκε… τόσο άδικα.<br /><br /><em>΄΄Στη ζωή παίρνεις πάντα αυτό που σου αξίζει΄΄…<br /></em><br /><em>΄΄Μαλακίες. Δηλαδή αυτό μου άξιζε; Ένα σκοτάδι να με πνίγει…Μια ομίχλη να με καλύπτει…Δεν μπορώ να το δεχτώ…Και ας προσπάθησα να το αγαπήσω…Να αγαπήσω αυτό που έγινα…και ας είναι άχρωμο…σχεδόν αόρατο…τόσο αποκρουστικό που…και όσοι με ξέρουν ούτε με το όνομά μου δεν θέλουν να με φωνάζουν, όταν αναφέρονται σε μένα. Και ποτέ μπροστά μου…Άλλωστε δεν μου έχει μείνει κανείς πια…΄΄<br /></em><br />Τα βήματά του είναι ακόμα αργά, μα πιο αργή είναι η σκέψη του. Τόσο που μάλλον έχει σκουριάσει. Κάθε φορά που θέλει να μιλήσει στον εαυτό του κάτι τρίζει, μια παλιά μηχανή, κλεισμένη σε ένα υγρό υπόγειο μαζί με τόσα άλλα θολά πια από την σκόνη αντικείμενα. Σε ένα υπόγειο…σαν και αυτό στο οποίο ζει.<br /><br /><em>΄΄Ζω…Τι κουτό΄΄<br /></em><br /><em>΄΄Αφού ζεις όλα μπορούνε να γίνουν' '…<br /></em><br /><em>΄΄Μαλακίες. Τίποτα δεν μπορεί να γίνει. Έχω γνωρίσει αμέτρητους ανθρώπους που θα ήθελαν να μην είχαν γεννηθεί ποτέ, γιατί η ζωή τους φέρθηκε όπως μόνο ένας άνθρωπος θα μπορούσε. Με μίσος…΄΄<br /></em><br />Σκοντάφτει σε ένα κομμάτι σάρκας…Κρέας μισοτελειωμένο στο πάτωμα….και μια μυρωδιά…τόσο γνώριμη. Για μια στιγμή στέκεται…όπως ο απελπισμένος στον γκρεμό πριν πηδήξει. Σε μια τόσο μάταιη στάση…<br /><br /><em>΄΄Έχω και εσένα…Να σε προσέχω για να με προσέχεις…Μαλακίες. Σε έχω για να σε φοβούνται οι άλλοι. Και μαζί με εσένα να φοβούνται και εμένα…ακόμα περισσότερο. Είσαι όμως πιστός…μόνο εσύ ξέρεις…΄΄<br /></em><br />Το φως δεν έχει αγγίξει τίποτα γύρω του…Δεν το αντέχει πια…Και δεν ξέρει αν είναι επειδή τον τρομάζει να βλέπει τα όμορφα…Η ομορφιά είναι μια ιστορία γι' αυτόν. Την ξέρει, την έχει ακούσει…μα δεν την ζει.<br /><br /><em>΄΄Όχι! Αυτό είναι ψέμα…Την ομορφιά την ζώ. Μέσα από τα μάτια της γυναίκας που με ζήλο ποθώ και διεκδικώ' '<br /></em><br /><em>΄΄Την ομορφιά την κρύβει ο καθένας μέσα του και δεν πρέπει να την ψάχνει σε άλλους΄΄<br /></em><br /><em>΄΄Μαλακίες. Η ομορφιά για μένα είναι μια λέξη που δυσκολεύομαι ακόμα και να την προφέρω…Ακόμα και όταν κοιτώ εκείνη είναι σαν να πέφτουν αστραπές στο σκοτάδι…τα μάτια μου δεν αντέχουν.΄΄<br /><br /></em>Ο διάδρομος είναι ατελείωτος. Τα ρολόγια σταματημένα. Στα μαύρα του ρούχα τυλιγμένος,περικυκλωμένος κυκλοφορεί ,η σκιά…Μια σκιά ψεύτικη …ονειρική ή εφιαλτική. Η αληθινές σκιές προϋποθέτουν φως, λάμψεις, αντανακλάσεις, λαμπυρίσματα…μα που…<br /><br /><em>΄΄Μα πως…πάλι θα την χάσω' '<br /></em><br /><em>΄΄Γιατι; Πότε την είχες;' '<br /></em><br /><em>΄΄Δεν είμαι μαλάκας. Ξέρω τι μου γίνεται…Ποιος θέλει να ζει έτσι μαζί μου; Κανείς…ούτε καν εγώ…΄΄<br /></em><br />Η τρέλα του χτυπάει συχνά την πόρτα. Μέσα στο κεφάλι του κουβαλάει τους στεναγμούς και τις απουσίες μιας ολόκληρης ,σχεδόν, ζωής. Η ψυχή του περπατάει ακόμα πιο αργά από τον κορμί του. Έχει γεράσει τόσο…έχει μείνει ένα ίχνος της, μια ανατριχίλα…και μια θλίψη για όλα όσα δεν γεύτηκε. Για πράγματα που είναι εκεί έξω. Που τα βλέπει μα δεν μπορεί να τα αγγίξει. Ένα γαύγισμα ακούγεται…Και η σιωπή για λίγο σπάει λες και οι τοίχοι ρουφάνε τον ήχο…τόσο γρήγορα πάλι η σιωπή βασιλεύει.<br /><br /><em>΄΄Να τη…την βλέπω. Σαν ξένη. Σαν υδράργυρος…μου γλιστράει από τα χέρια. Και δεν μπορώ να κάνω τίποτα.΄΄<br /></em><br />Την βλέπει ακόμα αχνά. Μια φιγούρα θηλυκή, αέρινη με μια αίσθηση ωκεανού. Κάθεται…εκεί. Μόνη.<br /><br /><em>΄΄Όπως θα κάθομαι και εγώ από αύριο΄΄<br /></em><br />Ένα φλιτζάνι αχνίζει δίπλα της…Α, και άλλο ένα…Μπαίνει στο δωμάτιο. Κάθεται. Η σιωπή παίζει πάλι την πρωταγωνίστρια σε ένα έργο κακοστημένο. Την κοιτά. Πίνει μια γουλιά. Τα φλιτζάνια αχνίζουν. Την κοιτά ξανά. Δεν μιλάει κανείς. Εκείνη δεν σηκώνει καν το ποτήρι…δεν πίνει γουλιά…Θέλει μόνο να φύγει.<br /><br /><em>΄΄Θες να φύγεις ε; Δεν σε αδικώ.΄΄<br /><br /></em>Δεν του ρίχνει ούτε ματιά. Τα μάτια της είναι υγρά. Η ανάσα της κοφτή και η σκέψη της μακριά. Μακριά από εκείνον. Και εκείνος το ξέρει…και τον πονάει…οι αλυσίδες λύθηκαν από τα πόδια και σφίγγουν τώρα την καρδιά του…<br /><br /><em>΄΄Φύγε! Να μη σε βλέπω όμως να φεύγεις…Και όταν θα φτάσεις στην μάνα σου ,να της πεις πως σε οκτώ μήνες από τώρα ,θα ξυπνάς το πρωί και θα σερβίρεις ,και πάλι, πρωινό στον Πλούτωνα.' '<br /><br /></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115299882412741677?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1152890405599282602006-07-14T18:15:00.000+03:002006-07-14T18:20:05.600+03:00<div align="right">προστάτεψέ μας...θα κάνω κι εγώ το ίδιο</div><div align="center">θα συνεχίσω να τρέχω στα χέρια σου απ'το ξυλάκι μου</div><div align="left">είναι ακόμα εκέι που το άφησα</div><br /><div align="left"> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115289040559928260?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1152889870001344792006-07-14T17:30:00.000+03:002006-07-14T18:11:10.010+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/BLOGE.jpg"><strong><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/400/BLOGE.jpg" border="0" /></strong></a><strong>ορκίζομαι στην ιδέα που έχεις για μένα</strong><br /><span style="font-size:85%;">όρκος διπλός</span><br /><br /><strong>αν κάποτε μικρύνεις μπροστά μου</strong><br /><span style="font-size:85%;">αν κάποτε μικρύνω μπροστά σου</span><br /><br /><strong>να ζητήσω τον λόγο για τη στάση μου</strong><br /><span style="font-size:85%;">να ζητήσω τον λόγο για τη στάση μου</span><br /><br /><strong>να σου κάνω για δώρο</strong><br /><span style="font-size:85%;">να σου κάνω για δώρο</span><br /><br /><strong>ξεπερνώντας τα μέτρα μου </strong><br /><span style="font-size:85%;">ξεπερνώντας τα μέτρα μου</span><br /><br /><strong>ό,τι πιστεύεις πως είμαι</strong><br /><span style="font-size:85%;">την αγάπη μου</span><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />θέλω να θέλω να φεύγω μικραίνω θέλεις να μπορώ να θέλω ποτέ ίσως μπορεί αλληθωρίζω κοιτάζομαι αποφασίζω να θέλω πότε ποτέ μια φορά μια φόρα με εκτιμάς με θες θέλω θέλω θέλω θέλει ό,τι θέλει αυτή εσύ εγώ θέλω εμείς κοιτάζομαι εμείς αν θέλω να τρέχω νιώθω με αφήνεις σε άφησα και πότε ποτέ μια μέρα σε θέλω να μένεις πολυ λίγο τόσο όσο η αγάπη να θέλει σε βρίσκω κράτα ένα θέλω δικό σου δικό μου του νερού δικού μας ανάποδου απόλυτου απλά να θέλουμε.<br /><div align="justify"> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115288987000134479?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1152699221590270722006-07-12T12:59:00.000+03:002006-07-12T13:13:41.620+03:00<div align="center"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/BLOGY.0.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/BLOGY.0.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:180%;"><strong> Α</strong></span>ποφάσισα να φτιάξω έναν πύργο</div><div align="center">πιο ψηλό από την αγάπη μου για σένα</div><div align="center"><span style="color:#000000;">..........................................</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;"><strong>Α</strong></span>ποφάσισα να ανέβω στην κορυφή του</div><div align="center">και να δω την αγάπη μου για σένα από ψηλά</div><div align="center"><span style="color:#000000;">............................................</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;"><strong>Α</strong></span>ποφάσισα πως είμαι ένας κακομοίρης</div><div align="center">αφού πίστεψα σε μια τόσο μεγάλη αγάπη</div><div align="center"><span style="color:#000000;">..............................................</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;"><strong>Α</strong></span>ποφάσισα πως αρκούσαν δύο όροφοι</div><div align="center">για να μπορώ απλά να τη διακρίνω</div><div align="center"><span style="color:#000000;">................................................</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;"><strong>Α</strong></span>ποφάσισα πως η αγάπη μου για σένα </div><div align="center">δεν είναι μικρή</div><div align="center"><span style="color:#000000;">...................................................</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;"><strong>Α</strong></span>ποφάσισα και την ονόμασα βαθιά...</div><div align="center"><span style="color:#000000;">................................................</span></div><div align="center">εσύ τι <span style="font-size:180%;"><strong>Α</strong></span>ποφάσισες...;<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115269922159027072?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1152475765944450072006-07-09T22:30:00.000+03:002006-07-09T23:18:04.146+03:00Έσκαψα στις ρίζες του σκουριασμένου σου Δέντρου<br />με σπασμούς κράταγα το κουτάλι<br />και έσκαβα και τράβαγα απ'τα μαλλιά τη νύχτα<br />μέχρι που έπαθε ατύχημα το χώμα ,ο καρπός μου<br />ατύχημα, δυστύχημα τα φύλλα όλα πεσμένα, οι καρποί του<br />σαπίλα και έντομα...να λερώνουν τα παπούτσια μου<br />και έσκαβα ακόμα πιο ιδρωμένος πιο αλμυρός και από σένα<br />πιο αδύναμος και από τη θέλησή μου, έσκυψα και λύσσαγα<br /><br />Τραύματα να ματώνουν και να ποτίζουν το οξειδωμένο σου φυτό<br />ήθελα να τσιρίξω και ρούφαγες τους φθόγγους μου<br />και πάλευα ακόμα σαν αγρίμι να σε διαλύσω, όχι να σε κόψω<br />να σε ξεριζώσω, πόναγες και μού δινες κουράγιο, πείσμα<br />στο πείσμα και οφθαλμός αντί οφθαλμού, τα μάτια θα σου βγάλω<br />μέχρι να παρακαλάς να σταματήσω<br /><br /><em><strong>''σε παρακαλώ, σταμάτα''</strong></em><br /><em><strong>''παρακάλα με και συνεχίζω''</strong></em><br /><br />Είμαι ήδη βαθιά και σε ακούω να αγκομαχάς,<br />αγκομαχάει και το κουτάλι,η μέση ,η ανοησία<br />και η παλάμη μου γερασμένη<br />ματωμένη, σκουριασμένη, γεμάτη χώμα και μούχλα<br />αλλά<br />ανίκητη<br />Πιο δυνατή από ποτέ γιατί σε απεχθάνεται<br /><br /><strong><em>''Σ'αρέσει τώρα που σε βλέπω να καίγεσαι;''</em></strong><br /><br />Πανάθεμά σε Κυριακή ,που φύτρωνες για να με ξεριζώσεις<br />ήρθε η σειρά σου και θα ναι πάλι Κυριακή...<br />και θα είναι η χειρότερη της ζωής σου όσο και η τελευταία<br />σε ρίχνω<br /><br />1....<br />2....<br />3....<br /><br />''<span style="font-size:130%;">ΠΕΦΤΕΙ</span>'' <em>ούρλιαξα</em><br /><span style="font-size:85%;color:#000000;">τόσος πόνος γαμώτο</span><br /><span style="font-size:85%;color:#000000;">και δεν τό θελα</span><br /><span style="font-size:85%;color:#000000;">μα το άξιζες</span><br /><span style="font-size:85%;color:#000000;">και κλαίω πάνω από το ξερίζωμά σου</span><br /><span style="font-size:85%;color:#000000;">το δημιούργημά μου</span><br /><span style="font-size:85%;color:#000000;">είναι ο θάνατός σου</span><br /><span style="font-size:85%;color:#000000;">το δημιούργημά σου</span><br /><span style="font-size:85%;"><span style="color:#000000;">ο δικός μου<br />σε πρόλαβα κάθαρμα<br /></span></span><br /><span style="font-size:85%;">τους καρπούς και τα έντομα στα χαρίζω</span><br /><span style="font-size:85%;">και αν είναι πεταλούδες, θα τις πάρεις πατημένες</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115247576594445007?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1152202927350645052006-07-06T18:57:00.000+03:002006-07-06T19:26:16.116+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/blog1.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/blog1.jpg" border="0" /></a><br /><span style="color:#ffcc66;">Σιρόπια να στάζουν από τα δάχτυλά μου, </span><br /><span style="color:#ffcc66;">σε μια γειτονιά που καταλήγει στη ζωή μου.<br />Περπατάνε άνθρωποι παντού, </span><br /><span style="color:#ffcc66;">γονείς των γονιών μου και άλλων γονιών και στάζουν και εκείνοι.<br />Το ψυγείο με τα ξυλάκια ΑΣΤΥ στο βγάλανε , παππού μου,</span><br /><span style="color:#ffcc66;">αφήσαν όμως το πεζούλι που διάβαζα και μάσαγα.<br />Μπορεί να μην μπορώ να θυμηθώ τα πρόσωπά σας </span><br /><span style="color:#ffcc66;">αλλά τα θυμούνται οι επιλογές μου </span><br /><span style="color:#ffcc66;">και η γεύση μου, κάθε φορά που τρώω μαλεμπί.</span><br /><br /><strong><span style="font-size:130%;">Άχνη ζάχαρη, αχνή και ξέξασπρη<br /><span style="color:#ffcccc;">Ροδόνερο, μύρο μου μυρωδάτο</span><br /></span></strong><br /><span style="color:#ffcc66;">Σε ένα χέρι βαρύ, με βαριά βραχιόλια πολίτικα, κρατιόμουν.<br />Όλους μας κρατούσες ,γιαγιά , δεμένους με σκοινιά μα λύνονται.<br />Και τα μπακίρια μαυρίζουν δίπλα στο σαμαβάρι.<br />Στο κομοδίνο χάσαμε τα μαλαματένια σου</span><br /><span style="color:#ffcc66;">και στη κουζίνα ο ντουντουκλής έπαψε να τραγουδάει με τη Ρίτα.<br />Χαΐρι δεν βρήκαμε, νυχτώσαμε πάνω στις κεντημένες νταντέλες.<br />Ακόμα φαντάζομαι την Πρίγκιπο σαν το ομορφότερο μέρος στον κόσμο, </span><br /><span style="color:#ffcc66;">εκεί θέλω να πάω και να μου τραγουδάς σαν άγγελος κρατώντας τη βελόνα.<br />Και δεν θα σου ξανακρυφτώ ποτέ…</span><br /><span style="color:#ffcc66;">για να βλέπεις τα σιρόπια που τρέχουν απ' τα μάτια μου. </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115220292735064505?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1151975535636595882006-07-04T03:04:00.000+03:002006-07-04T04:19:08.450+03:00<div align="left">Πρακτικές απόλυτης σύγχισης</div><ol><li><div align="left">Κοιτάζω μα δεν βλέπω,αντιλαμβάνομαι...;</div></li><li><div align="left">Σε αγαπάω αλλά μπορώ μόνο να στο γράψω,να το πω...;</div></li><li><div align="left">Με κοιτάς και σε κοιτάω στα μάτια,το χρώμα τους είναι...;</div></li><li><div align="left">Σε θέλω αλλά μάλλον με θες πιο πολύ,ειρωνία...;</div></li></ol><div align="left"><em>Όλες οι κουβέντες ,απόψε, τόσο βαριές</em></div><div align="left"><em>που γέρνει η γη προς το μέρος μου</em></div><ul><li><div align="left">Και ένας ήχος από νταούλια να βαράνε,εμένα</div></li><li><div align="left">Στην απόχη μας, καλό μου παιδί</div></li><li><div align="left">Με σπρώχνει πιο χαμηλά</div></li><li><div align="left">Αστείο και γέλασες </div></li></ul><div align="left"><em>Όλα τα δάκρυα,απόψε, τόσο ψεύτικα</em></div><div align="left"><em>κυλάνε από τα μάτια στο μέτωπο</em></div><ul><li><div align="left">Δαγκώνω τα μάγουλά μου</div></li><li><div align="left">Γερμένος ,βρεγμένος </div></li><li><div align="left">Βρίσκω ,μα δεν ψάχνω, κουκίδες στο μπεζ παντελόνι μου </div></li><li><div align="left">Σιχαίνομαι ακόμα και τη γεύση σου </div></li><li><div align="left">Τα επιδόρπια μου</div></li><li><div align="left">Τις παραδόσεις σου</div></li></ul><div align="left"><em>ακατέργαστα απλοί όπως μού γνεψε και ένας φίλος</em></div><div align="left"><em>που με έσωσε ,απόψε,από βέβαιο πνιγμό</em></div><div align="center"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115197553563659588?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1151536677308347782006-06-29T02:06:00.000+03:002006-06-29T02:22:57.620+03:00-λύσε τη <span style="font-size:78%;">Σ</span>ιωπή σου μίλα!<br />-μα η <span style="font-size:78%;">Σ</span>ιωπή μου μιλά<br />-και λέει,τι;<br /><span style="color:#000000;">-</span>τι μπορεί να πει η <span style="font-size:78%;">Σ</span>ιωπή;<br /><span style="color:#000000;">-</span>είναι κενή<br />-ε, αυτό<br />-κενό;<br />-κενό<br />-γιατί;<br />-σιώπα! θα μάθεις<br />-τι;<br />-άδειασε!<br />-και;<br />-γέμισε!<br />-με τη <span style="font-size:78%;">Σ</span>ιωπή;<br />-με δύναμη<br />-δύναμη;<br />-της σκέψης<br />-και η <span style="font-size:78%;">Σ</span>ιωπή;<br />-είναι το ίδιο,<span style="font-size:78%;">ΣΣΣΣΣ....</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115153667730834778?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1151437323211676102006-06-27T18:31:00.000+03:002006-06-27T23:39:42.673+03:00<div align="center"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/blogy1.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/400/blogy1.jpg" border="0" /></a><strong><span style="font-size:78%;"> που να χάθηκε η μαρία η παντεσπάνισσα?</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:78%;">να την έφαγε το ψάρι?</span></strong></div><div align="center"><span style="font-size:78%;color:#333333;">μας έλειψε...</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115143732321167610?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1151362662500526212006-06-27T00:30:00.000+03:002006-06-27T01:57:42.560+03:00<div align="center"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/blogy2.0.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/blogy2.0.jpg" border="0" /></a> «Τ' αηδόνια δε σ' αφήνουνε να κοιμηθείς στις Πλάτρες».</div><div align="center"><span style="font-size:85%;">μου πες όταν σου είπα για τα ενοχλητικά πουλιά της γειτονιάς μου...</span></div><div align="center">«Ποιές είναι οι Πλάτρες; Ποιός το γνωρίζει τούτο το νησί;»<br /><span style="font-size:85%;">είναι η δικιά σου γειτονιά ,που νιώθω ψυχογιός της</span></div><div align="center">«Αηδόνι αηδόνι αηδόνι,τ' είναι θεός; τι μη θεός; </div><div align="center">και τι τ' ανάμεσό τους;»</div><div align="center"><span style="font-size:85%;">θα το σκέφτομαι λοιπόν </span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;">όσο θα με κρατάνε ξύπνιο τα ενοχλητικά πουλιά μου</span></div><div align="center"> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115136266250052621?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1151276026427899792006-06-26T01:17:00.000+03:002006-06-26T02:26:56.213+03:00<div align="justify"><span style="font-size:85%;">όταν γνώρισα τις πεταλούδες... <span style="color:#333333;">έχω αρχίσει να ξεφεύγω</span></span></div><div align="justify"><span style="font-size:85%;">ήταν σαν να τις ήξερα... <span style="color:#333333;">να θυμάμαι</span></span></div><div align="justify"><span style="font-size:85%;">οι πεταλούδες Σου μοιάζουνε με αυτό που στο δικό μου σύμπαν <span style="color:#333333;">και να χάνομαι</span></span></div><div align="justify"><span style="font-size:85%;">ονομάζεται ''κομμάτια'' <span style="color:#333333;">διαλύομαι σε πεταλούδες</span></span></div><div align="justify"><span style="font-size:85%;">''είναι στιγμές που νοιώθω να σπάω σε χίλια δυό κομμάτια<span style="color:#333333;"> ξανά</span></span></div><div align="justify"><span style="font-size:85%;">και να ανασυγροτούμαι σε εντελώς διαφορετική διάταξη'' <span style="color:#333333;">επαναληπτικά</span></span></div><div align="justify"><span style="font-size:85%;">ξέρω... <span style="color:#333333;">να απλώνομαι σε χρώματα</span></span></div><div align="justify"><span style="font-size:85%;">δεν είναι κάτι σαν κατάθλιψη, ξέσπασμα,απόγνωση,απογοήτευση</span></div><div align="justify"><span style="font-size:85%;">είναι κάτι σαν Θάνατος <span style="color:#333333;">θέλω πολύ να κάνω κάτι όμορφο</span></span></div><div align="justify"><span style="font-size:85%;">''μια μοναξιά με δόσεις πλήθους''<span style="color:#333333;"> κι αν αποτύχω</span></span></div><div align="justify"><span style="font-size:85%;">μια κραυγή που φτάνει στα χείλια και δεν ξέρεις το γιατί <span style="color:#333333;">να ξέρω ότι προσπάθησα</span></span></div><div align="justify"><span style="font-size:85%;">ένα συρτάρι γεμάτο πράγματα που δεν ξέρεις γιατί κρατάς<span style="color:#333333;"> για διάφορα</span></span></div><div align="justify"><span style="font-size:85%;color:#333333;">για πολλά</span></div><div align="justify"><span style="font-size:85%;">έτσι κατάλαβα πως τα κομμάτια μου είναι οι πεταλούδες Σου<span style="color:#333333;"> για όσα</span></span></div><div align="justify"><span style="font-size:85%;">τόσο πιο όμορφα βαφτισμένα </span></div><div align="justify"><span style="font-size:85%;">και ξέρω πως οι πεταλούδες θέλουν χώρο για να πετάνε</span></div><div align="justify"><span style="font-size:85%;">δεν θέλουν ερωτήσεις</span></div><div align="justify"><span style="font-size:85%;">-τι εχεις;</span></div><div align="justify"><span style="font-size:85%;">-μπορώ να κάνω κάτι;</span></div><div align="justify"><span style="font-size:85%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-size:85%;">οι πεταλούδες Σου, τα κομμάτια μου είναι ό,τι πιο δικό μας έχουμε</span></div><div align="justify"><span style="font-size:85%;">είναι ό,τι πρέπει να σέβεται ακόμα και ο θεός</span></div><div align="justify"><span style="font-size:85%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-size:85%;">σήμερα λοιπόν ξανασυναντήθηκα με τις πεταλουδες Σου...</span></div><div align="justify"><span style="font-size:85%;">μόνο που αυτή τη φορά θέλω να τις τσακίσω γιατί με ενοχλούν</span></div><div align="justify"><span style="font-size:85%;">τα παλιοζωύφια <span style="font-size:180%;">Σ</span>ου <span style="color:#333333;">θεωρείς ότι προσπάθησες;</span></span></div><div align="right"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115127602642789979?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1151162732569885112006-06-24T18:07:00.000+03:002006-06-24T18:33:32.963+03:00<div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">.......................</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">.....................................</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">......................................................</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">.................................θα προσγειωθώ </span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">...................................στο Hyde Park </span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">με αερόστατο..................................... </span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">.........................που θα γράφει επάνω</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">την διαδυκτιακή διεύθυνση του blog...</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">..................................και τι στο καλό, </span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">θα το δει!...........................................</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">..........................................</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">..........................</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">...........</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">. .</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">. .</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">.........</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">.........</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">.........</span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115116273256988511?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1151154030363479992006-06-24T15:47:00.000+03:002006-06-24T16:00:30.720+03:00<div align="center"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/bloglight.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/200/bloglight.jpg" border="0" /></a> -έχεις ανοιχτή πρόσκληση<br /><br />Άφησε μια πόρτα ανοιχτή και μπήκα …ή το αντίθετο,<br />σημασία έχει που κάνει βεγγέρες ο ένας στον άλλο<br /><br />Έχω μείνει πιστός σε αυτό που ένοιωσα<br />και αυτό που χρειαζόμουν ήταν 10 λεπτά, 1 αγκαλιά και 1 αντίο<br />πριν χωριστούμε, πετώντας<br /><br />-αχ, έχω ζωγραφίσει τη σχέση σας, σαν Matisse<br /><br />Ναι γλυκά μου fauves…σαν και σας<br /><br />-και την πέτυχες…<br /><br />το παράθυρο με θέα στις λίμνες του Hyde Park και το ηλιοβασίλεμα<br />…όπως τά λεγε<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115115403036347999?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1150931769311863232006-06-22T02:11:00.000+03:002006-06-22T02:34:37.613+03:00<strong><strong><ul><ul><ul><strong><ul><li><blockquote><p align="center"><strong><strong><strong><strong><strong>Μέσα στο πόνο του ανεμιστήρα </strong><strong>μπλέκονται τα νευρικά μου κύτταρα</strong> </p><ul><li><blockquote><blockquote><blockquote><ul><li><blockquote><ul><li><div align="center"><strong>πετάγονται από μπροστά </strong><strong>κομμάτια απόγνωσης</strong></div></li><li><div align="center"><strong></strong></div></li><li><div align="center"><strong></strong></div></li><li><div align="center"><strong></strong></div></li><li><div align="center"><strong>και εσύ δροσίζεσαι,γελοίε</strong> </div></li></ul></blockquote></li></ul></strong></blockquote></blockquote></strong><ul><li><div align="center"></div></li></ul></strong></blockquote></strong></li></ul></blockquote></strong></li></ul></ul></ul></strong></ul></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115093176931186323?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1150922866185848862006-06-21T23:19:00.000+03:002006-06-21T23:50:49.356+03:00<span style="font-size:78%;color:#ff0000;">Χώρος Χρόνος Χρώμα<br /></span><br />Πυρακτωμένες μάζες από σκόρπια μόρια<br />Δυνατές ή αδύναμες ενώσεις<br />Σύνδεσμοι, δεσμοί και ακολουθίες<br />Παρατάξεις, αποκλείσεις, παρατάξεις, αποκλείσεις, αποκλείσεις<br /><br />Φάσεις κενές με ίχνη<br />Αποστάσεις ετοιμότητας, παρελθόντος ή του αύριο<br />Μπλέξιμο, πλέξιμο, της απόδρασης ανάδραση<br />Επιτάχυνση, αδράνεια, επιτάχυνση, αδράνεια, αδράνεια<br /><br />Αποφασισμένοι τόνοι, μανιέρες<br />Επαναλήψεις ικέτισσες, φως από δίπλα<br />Κρεσέντο, το γκρι, γκριμάτσες<br />Περίπου, απόλυτα, περίπου, απόλυτα, απόλυτα<br /><br /><span style="font-size:78%;color:#ff0000;">Αποκλείσεις Αδράνεια Απόλυτα</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115092286618584886?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1150650804509540292006-06-18T19:48:00.000+03:002006-06-18T20:13:24.536+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/BLOG.3.jpg"><strong><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/200/BLOG.jpg" border="0" /></strong></a><span style="font-size:85%;">Μέχρι να σβήσεις θα πατάω τα πλήκτρα</span><br /><span style="font-size:85%;">Θα σταματάω μόνο στις στάσεις γιατί με ενοχλεί ο ήχος</span><br /><span style="font-size:85%;">Έσπασα τους κανόνες</span><br /><span style="font-size:85%;">Αυτόν που ξημερώνει</span><br /><span style="font-size:85%;">Αυτόν που μεθά</span><br /><span style="font-size:85%;">Αυτόν που κοροϊδεύει</span><br /><span style="font-size:85%;">Γίνομαι ατμός ή άτιμος</span><br /><span style="font-size:85%;">Απόψε θα μπορούσα να έχω ερωτευτεί</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115065080450954029?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1150503247527872832006-06-17T03:08:00.000+03:002006-06-17T03:14:07.533+03:00<div align="center"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/BLOGGY.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/BLOGGY.jpg" border="0" /></a> πόσα να χρειάζεσαι ,πόσα...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115050324752787283?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1150406398567001272006-06-16T00:01:00.000+03:002006-06-16T00:19:58.576+03:00<div align="center"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/20060614(0.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/200/20060614%280.jpg" border="0" /></a>Κόψε με …περίτεχνα<br />Άσε το αίμα να κυλάει ...εικαστικά<br />Κλάψε…θεατρικά…τόσο ώστε να με κάνεις κι εμένα να κλάψω<br />Γράψε όσα συνειδητοποιείς και διάβασέ τα μου<br /><br />Οίνος και άρτος<br />Σε μια τελετή…απόλυτη<br />Κάτω από το τραπέζι αντέχω να βλέπω το θαύμα<br />Πάνω από το κεφάλι μου σημαίες, κόρνες και φωνές<br /><br />Βάφτισέ με…υποκειμενικά<br />Με μυρωδιές ντύσε με</div><div align="center">Λύσε με να σε φωνάξω<br />Γιατί με εγκαταλείπεις;<br /><br />Ό,τι με έφτιαξε ξέρει και να με χαλάσει<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115040639856700127?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1150146984457377262006-06-13T00:00:00.000+03:002006-06-13T00:16:24.486+03:00<div align="center"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/blog.7.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/blog.6.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:130%;"> Σχέδια στην άμμο, κάνω κύκλους<br /></span> Τα δάχτυλά μου γέρασαν<br />Καρφώνω με τα νύχια, εμένα<br />Σάρκα θα βρω, τροφή πουθενά<br />Πεινάω ήλιε<br />Σκύψε<br />Θα βάλω τα κλάματα εκεί που σκάει το κύμα<br />Θα δέσω όλες τις Αναμνήσεις με φύλλα<br />Τα δάχτυλά μου γέρασαν γαμώτο </div><div align="center"> και πάντα οι παλάμες μου ήταν γεμάτες δρόμους<br /></div><div align="center"> </div><div align="center"><span style="font-size:130%;"> Σχεδία στην άμμο και εγώ κάνω κύκλους</span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115014698445737726?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1150042531703987932006-06-11T19:12:00.000+03:002006-06-11T19:26:54.913+03:00<div align="center"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/BLOGCLO.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/BLOGCLO.jpg" border="0" /></a><span style="font-family:verdana;font-size:180%;color:#33ccff;"><strong> LET MY CLOUD BE... </strong></span></div><p><span style="font-family:verdana;font-size:180%;color:#33ccff;"><strong></strong></span></p><p align="center"><span style="font-family:verdana;font-size:180%;color:#33ccff;"><span style="font-size:78%;"></span> </p><div align="center"><strong><br /></strong></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-115004253170398793?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1149555003550804942006-06-06T03:34:00.000+03:002006-06-06T03:50:03.560+03:00<strong><span style="font-size:85%;">συναντάς πολλές φορές τη ζωή σου?</span></strong><br /><span style="color:#993399;">σήμερα θα μπορούσα να πεθάνω ευτυχισμένος για μια στιγμή</span><br /><span style="color:#993399;">θα μπορούσα να γίνω μια στιγμή </span><br /><br /><strong><span style="font-size:85%;">συναντάς πολλές φορές τη ζωή σου?</span></strong><br /><span style="color:#993399;">και όσο περπατούσα άλλο τόσο θα μπορούσα να πετάξω</span><br /><span style="color:#993399;">θα μπορούσα να είμαι η στιγμή</span><br /><br /><strong><span style="font-size:85%;">συναντάς πολλές φορές τη ζωή σου?</span></strong><br /><span style="color:#993399;">εκεί που το απόλυτο γίνεται μηδέν ανάμεσα σε δυό καθέτους</span><br /><span style="color:#993399;">θα μπορούσα να κλάψω</span><br /><span style="color:#993399;"></span><br /><span style="color:#993399;">θα μπορούσα...μα πάλι νοιώθω πως η ζωή με προσπερνάει...</span><br /><span style="color:#993399;">και εγώ την κυνηγάω γιατί απλά 8α μπορουσα...και δεν μπόρεσα</span><br /><span style="color:#993399;"></span><br /><span style="color:#993399;">απόψε απλά έφτασα να αγγίζω την σκιά της</span><br /><br /><strong><span style="font-size:85%;">συναντάς πολλές φορές τη ζωή σου?</span></strong><br /><span style="color:#993399;">όχι</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-114955500355080494?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1149430863565413742006-06-04T17:14:00.000+03:002006-06-04T17:21:03.573+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/blog.6.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/blog.5.jpg" border="0" /></a>Όλες οι απαντήσεις ξαφνικά καρφιτσωμένες στο δέρμα σου<br />να ματώνουν το δικό μου<br /><br />Το δικό μου συρτάρι καίγεται<br />και βράχηκαν τα χαρτιά που έγραφε<br /><br />Που έγραφε για τον Πλούτωνα,<br />για ευχές και δεν με ρώτησε ποτέ<br /><br />Ποτέ μην παίζεις με τα μάτια,<br />σε κοιτάω και απαντάς<br /><br />Απαντάς και ξέρω και ξέρεις<br />και δεν ξέρω αν χρειάζομαι ή αν αντέχω περισσότερα<br /><br />Περισσότερα ξέβαψαν, άλλα μπήκαν,<br />εγώ στο χέρι θα τα πλένω με φροντίδα αφού…<br /><br />…αφού ο χρόνος δε γιατρεύει θα βάλω το κιμονό που πάντα λάτρευε<br />και με τον γάτο σου αγκαλιά θα φτιάξω ένα όνειρο να ζει<br /><br />Να ζει όπως έζησα εγώ<br /><br />Εγώ και εσύ<br /><br />Εσύ και οι σιωπές μας όλες<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-114943086356541374?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1149068553641506392006-05-31T12:29:00.000+03:002006-05-31T12:57:40.493+03:00<div align="left"><span style="color:#c0c0c0;"><span style="font-family:courier new;"><strong>Το ξερα από την μέρα που μου δωσες λουλούδια<br />πως θα έκλαιγα ένα ξημέρωμα για σένα<br /><br />Στο τύλιξα το τρένο και θα το φέρω σπίτι σου να παίζουμε μαζί<br />Να περνάει κάτω από το laptop, ανάμεσα από τα άδεια πακέτα Davidoff...<br /><br /></strong><span style="font-size:78%;">(Δεν θα μπει όμως στην κουζίνα…STOP…μόλις καθάρισα!)</span><br /><br /></span></span><span style="font-family:courier new;color:#c0c0c0;"><strong>Post love...γερνάω μαμά<br />Η ζωή σε videoclip<br /><br />Η βλεφαρίδα σου στο πρόσωπό μου κολλημένη<br />Σκούπισα τα δάκρυά μου στο λευκό t-shirt που μου χάρισες<br /><br />Και ξέρεις κάτι;<br />Αν χάσουμε το τελευταίο, παίρνουμε ταξί…</strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-114906855364150639?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1149067740475651142006-05-31T12:25:00.000+03:002006-05-31T12:29:00.483+03:00<div align="center"><span style="color:#ffcc00;">Γάτε...</span></div><div align="center"><span style="color:#ffcc00;">τι κι αν το χέρι μου ήταν μεσ΄το βάζο με το γλυκό</span></div><div align="center"><span style="color:#ffcc00;">ή το δάχτυλό μου στην σκανδάλη</span></div><div align="center"><span style="color:#ffcc00;">σημασία έχει που νιαούριζες μαζί μου</span></div><div align="center"><span style="color:#ffcc00;">και ας νιαούριζα τόσο φάλτσα εψές...</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-114906774047565114?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1148990784959550902006-05-30T15:03:00.000+03:002006-05-30T15:06:24.960+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/29092_PL.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/29092_PL.jpg" border="0" /></a> Ένας ελέφαντας αποφάσισε μια μέρα πως δεν του ταιριάζει να είναι ελέφαντας και πως ήρθε η ώρα του να πετάξει και να γίνει πεταλούδα. Και ξέρεις γιατί ποτέ δεν τα κατάφερε; Γιατί τον μόνο που τον ένοιαζε ήταν η ιδέα του….<br />Δεν ήθελε να γίνει φανταχτερός<br />Δεν ήθελε να νικήσει την βαρύτητα<br />Δεν ήθελε να ταξιδεύει στις μαργαρίτες<br /><br />Ήθελε απλά να γίνει πεταλούδα<br />Και δεν έγινε ποτέ…<br />Και έμεινε εκεί στα χαμηλά…πιεσμένος από το βάρος του<br />Να χαζεύει τους άλλους ελέφαντες που γίνανε πεταλούδες και δύο φάλαινες που γίνανε παγώνια…<br />Και γέρασε ελέφαντας αφού η ιδέα του ήταν από την αρχή απλά μια ιδέα<br />Χωρίς φως<br />Χωρίς φτερά<br />Μόνο ο θάνατος θα του τα χαρίσει πια…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-114899078495955090?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1148990594932847062006-05-30T14:59:00.000+03:002006-05-30T15:03:14.940+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/rel-chrcross.1.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/200/rel-chrcross.1.jpg" border="0" /></a><br />Πέθανα ξανά<br />Μαζεύτηκαν φίλοι, συγγενείς, γνωστοί και γείτονες<br />Καπνοί και μυρωδιές μεθυστικά νεκρώσιμες<br />Κλάματα βουβά, κλάματα εκκωφαντικά<br />Νεκρά συναισθήματα<br />Σταυροί και ιαχές<br />Δυνάμεις του Φωτός και της Καταιγίδας<br />Το ταξίδι τώρα άρχισε…<br />Βλέπω πολλά με τα μάτια κλειστά, τα χείλη στεγνά και το κοστούμι το καλό<br />Σας βλέπω όλους<br />Τα βλέπω όλα<br />Η Φύση σκύβει να με ρουφήξει…<br />Κρατήσετε με <span style="font-size:130%;">Α</span>ναμνήσεις μου<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-114899059493284706?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1148846300863416692006-05-28T22:51:00.000+03:002006-05-28T22:58:20.873+03:00<div align="center"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/blog.5.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/200/blog.jpg" border="0" /></a><br /><span style="font-size:85%;">Φοράς τα καινούργια σου ρούχα ,βασιλιά ;<br /></span><span style="font-size:130%;">Εμένα μου φαίνεσαι γυμνός…<br /><br /></span><span style="font-size:180%;">Ένα βασιλικό ρεζίλι<br /></span><br /><span style="font-size:85%;">Είσαι γυμνός ,βασιλιά ;<br /></span><span style="font-size:130%;">Εγώ πάντως δυο κουρέλια έχω να τα ρίξω πάνω μου<br /></span><br /><span style="font-size:78%;">Αν ντυνόταν η ψυχή θα φόραγε μόνο το άρωμά της<br /><br /></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-114884630086341669?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1148683920003154212006-05-27T01:32:00.000+03:002006-05-27T01:52:00.010+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/blog.3.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/blog.3.jpg" border="0" /></a><br />ΕΙΠΕ:<br />min me tsiglas<br />loipon xanesai perissotero sto keno dioti toso kairo eixes mathei na antimetopizeis to metrio<br />den eixes xtisei adistaseis gia kati fainomenika kalo<br />twra pou irthe xanesai<br />kai afinesai na niaourizeis<br />den einai promeletimeno kai afto exei mia xaodi goitia<br /><br />ΕΙΠΑ:<br />apantas ston eauto sou na fantastw<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-114868392000315421?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1148590435662110202006-05-25T23:51:00.000+03:002006-05-25T23:53:55.670+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/blog.2.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/blog.2.jpg" border="0" /></a><br />Καλειδοσκόπιο η μέρα μου ,η νύχτα απλά ένας φόρτος<br />Πέρασαν χρώματα και ξέρεις…όσο πιο πολλά πετάς<br />τόσο πιο κοντά στο μαύρο είσαι<br />Καλειδοσκόπησα αποφάσεις ,αλήθειες και ψέματα<br />Σπασμένο ποτήρι κερασμένο<br />Παράθυρο στον τοίχο…με θέα τον τοίχο<br />Μα θύμισέ μου πως η θέα είναι μέσα<br />Μας<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-114859043566211020?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1148516127500079842006-05-25T03:08:00.000+03:002006-05-25T03:15:27.510+03:00<div align="center"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/blog.1.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/blog.1.jpg" border="0" /></a><span style="color:#ff6600;"> Τελικά δεν θα τα σπάσω...Μου πάνε αρκετά...</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-114851612750007984?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1148415589348897202006-05-23T23:15:00.000+03:002006-05-23T23:19:49.356+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/BLOG.2.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/BLOG.2.jpg" border="0" /></a>Κουλουράκια θα φτιάξω για να ξεχαστώ…<br />Εκεί που όλα μπαίνουν όσο πρέπει σε ένα μπολ…<br />Τα ανακατώνεις με φροντίδα<br />Παίζεις με τα χέρια σου και φτιάχνεις με την καρδιά σου<br /><br />Έλα!<br />Θέλω να σου φτιάξω κουλουράκια<br />Να μοσχομυρίζουν οι αναμνήσεις<br />Να κριτσανίζουν στα δόντια<br /><br />Πέτα τα έτοιμα!<br />Θέλω να στα φτιάξω εγώ<br />Να σε περιποιηθώ, να γίνω μάνα<br />Έτσι…για να ξεχαστώ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-114841558934889720?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1148342757512559172006-05-23T02:44:00.000+03:002006-05-23T03:09:17.090+03:00<strong>Ο πρώτος<br /></strong>‘’Εγώ σε αγαπάω πιο πολύ, γιατί δεν σε παρεξηγώ’’<br />Ένα κασκόλ και μια ντουζίνα ίδια μακό<br />Ένα κάτι…κάτι Ένα<br />Έγινες αφορμή να γίνω άνεμος<br />Έλα να παίξουμε με άνισους όρους<br /><br /><strong>Ο δεύτερος<br /></strong>Που μου μιλάει και σκύβω να δω πόσο μου μοιάζει<br />Ποτέ δεν θα φοράγαμε τα ίδια παπούτσια<br />Πριν γίνω άνεμος σε αυτόν θα το έλεγα<br />Προβολείς σβήστε!Παίζουμε<br /><br /><strong>Εγώ<br /></strong>Ζαλίζομαι<br /><br /><strong>Εγώ, εσύ και εσύ<br /></strong>Παρεξήγηση και Εξήγηση δεν δίνω<br />Σας επιτρέπω να με διατάζετε<br />Καθένας με τα ξόρκια του…μαγέψτε με<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-114834275751255917?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1148248071961326832006-05-22T00:43:00.000+03:002006-05-22T00:47:51.970+03:00<div align="center"><strong><span style="color:#ffff66;"><span style="color:#663366;">Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του Θεού να μας κάνει όλο και χειρότερους νομίζω πως εμείς απλά καταφέρνουμε να παραμένουμε ο εαυτός μας</span> </span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-114824807196132683?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1148229382460897212006-05-21T19:29:00.000+03:002006-05-21T19:39:02.653+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/BLOG.1.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/BLOG.1.jpg" border="0" /></a><br />Σκέφτηκα πως θα ήταν αν θα σ’ έχανα<br /><br />Με είδα να κλαίω<br />Να σε κοιτάζω να βυθίζεσαι<br />Να λέω λόγια στον εαυτό μου<br />Να σφίγγεται η καρδιά μου, καρδιά μου<br />Να θέλω να ουρλιάξω<br />Να φτιάχνω ένα καράβι και να πνίγομαι<br />Να χύνω δάκρυα μέχρι να ματώσουνε τα μάτια μου<br />Να σπάω μπας και σπάσω και τον πόνο<br /><br />Καθώς ακούω ένα τραγούδι στα FM<br />και τα ροζ υγρά κυλάνε στις φλέβες μου,<br />η ημέρα ξανοίγει<br />Μια απόχη μαζεύει τις πεταλούδες μου<br /><br />Με είδα να τα χάνω<br />Κράτα με…καρδιά μου<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-114822938246089721?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1148046320440667812006-05-19T16:41:00.000+03:002006-05-19T16:45:20.446+03:00<div align="center"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/BLOG.0.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/BLOG.0.jpg" border="0" /></a> Πες μου τι σκέφτεσαι πριν πεθάνεις…<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-114804632044066781?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1147992537333730272006-05-19T01:27:00.000+03:002006-05-19T13:14:47.286+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/BLOG.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/BLOG.jpg" border="0" /></a><br />Πατημένος…με μια κλωτσιά πέτα με στον αέρα<br />Μοναξιά με δόσεις πλήθους<br />Κατρακυλάω σε φρεάτια<br />Πορφύρα και φωνές βουβές<br />Καρδιές σταματημένες σε φανάρια<br />Τσαλακωμένος ,μια τσίχλα κολλάει στο παπούτσι σου<br />Δόξασέ με και εσύ, ένα απομεινάρι από φως<br />Παγκάκια θρόνοι, γυμνοί βασιλιάδες<br />Τρέχοντας να προλάβεις την καθυστέρηση<br />Αντίλαλος<br />Ηχώ<br />Σκισμένος και γυμνός<br />Παρακάλεσέ με να γίνομαι λιγότερος<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-114799253733373027?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1147903103771780032006-05-18T00:46:00.000+03:002006-05-18T00:58:23.780+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/blog.0.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/blog.0.jpg" border="0" /></a>Σίσυφος, ένας μύθος, η ποίηση και εγώ.<br />Καταδικασμένος να μετακινώ τις σκέψεις μου κυκλικά<br />Από εκεί που αρχίζω ,εκεί και να τελειώνω<br />Και ζαλίζομαι…<br />Πέτρα βαριά…<br /><strong></strong><br /><strong>Πέτρα…κοίτα με…ζαλίζομαι</strong><br /><br />Με κοροϊδεύεις μα σε έχω ήδη ξεγελάσει<br />Η κατάρα σου ανήκει<br />Εγώ κάνω την βόλτα μου<br />Εσύ απλά παραμένεις πέτρα<br /><strong></strong><br /><strong>Μη κλαις Πέτρα…γιατί θα γίνεις καρδιά<br />Μη γίνεις καρδιά γιατί ο ποιητής δεν θα σε ξαναγράψει</strong><br /><br />Θα πάψεις να σαι αλήθεια…<br />Είσαι τόσο γελοία που τόσο καιρό πίστευες πως είμαι το θύμα<br /><strong></strong><br /><strong>Σκάσε, Πέτρα</strong><br /><strong>Εγώ γελάω τώρα</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-114790310377178003?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1147736279926477472006-05-16T02:21:00.000+03:002006-05-16T02:44:30.120+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/blogg.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/blogg.jpg" border="0" /></a><br />Ξυπνάς νωρίς .<br />Κολυμπάς σε μια μέρα πελαγίσια…<br />Μου μιλάς για καλημέρα και σαν να ξύπνησα μόνο γι αυτό<br />ξανακοιμάμαι ήσυχος…<br />Ανακάτεψα τον ύπνο και τα στρωσίδια ,<br />με λίγο από χαμόγελο να στάζει από τα χείλια τα στεγνά.<br /><br />Πρέπει να βάλω το μαγιό μου…<br />Με περιμένουνε στον μόλο, ο ήλιος και ένα δαγκωμένο ροδάκινο…<br />Λάκισαν οι αντανακλάσεις ,’’θα τα σπάσω τα rayban’’...<br />Θέλω να βουτήξω, μου μυρίζει αντιηλιακό.<br />Ξυπνάς αργά.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-114773627992647747?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1147637588694516212006-05-14T22:52:00.000+03:002006-05-14T23:13:08.703+03:00<p align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 151px; CURSOR: hand; HEIGHT: 111px; TEXT-ALIGN: center" height="108" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/200/lightba.jpg" width="172" border="0" /></p><p align="right"><span style="font-size:85%;"></span><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 153px; CURSOR: hand; HEIGHT: 120px; TEXT-ALIGN: center" height="94" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/200/lig.jpg" width="117" border="0" /></p> <img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 149px; CURSOR: hand; HEIGHT: 139px; TEXT-ALIGN: center" height="117" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/200/light.jpg" width="168" border="0" /><p align="right"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 161px; CURSOR: hand; HEIGHT: 144px; TEXT-ALIGN: center" height="146" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/200/P5140.jpg" width="169" border="0" /></p><p align="center"> </p><p align="right"> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-114763758869451621?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1147562922723829202006-05-14T01:25:00.000+03:002006-05-14T02:28:42.743+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/BLOGY.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/BLOGY.jpg" border="0" /></a>Ταχύτητες με κέλυφος και ίχνη<br />Στρίψε στο φανάρι καλλιτέχνη και πάρκαρε…ρίξε τα χαρτιά<br />Μια ανάσα πριν από το έλεος και το παλεύεις<br />Μια τηλεκάρτα ή ένα βέλος<br /><br />Πάρε με ή απλά Βάλε με στόχο<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-114756292272382920?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1147461994035271442006-05-12T22:15:00.000+03:002006-05-12T22:26:34.043+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/bloggg2.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/bloggg2.jpg" border="0" /></a> Το όνειρο είναι πεπρωμένο<br />Ή vice versa<br /><br />Whatever...just live it<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-114746199403527144?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1147383207025139882006-05-12T00:29:00.000+03:002006-05-12T00:33:27.033+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/picture.0.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/picture.0.jpg" border="0" /></a> ΠΑΡΑΔΙΝΟΜΑΙ<br /><br />Τρίβω τα χέρια σαν πονηρός<br />Κοιτάω από την κλειδαρότρυπα<br />Σαγηνεύομαι από τις παραισθήσεις<br />Το γλυκό του κουταλιού πρασίνισε και είναι πικρό<br />Λέξεις και έννοιες στα χέρια πιασμένες….<br /><br />Μη με κοιτάξεις ξανά<br />Είμαι ένας δειλός μπαγαπόντης<br />Μια φωτοτυπία ενός συμβολαίου<br />Ένα θέλω ανήμπορο<br /><br />Ίσως να τα ξαναπούμε όταν θα γυαλίζω<br />Όταν θα κολυμπάω στη ζύμη του cake<br />Όταν θα είμαι έτοιμος να πω…παραδίνομαι<br /><br />Και δεν θα έχω χάσει…<br />Απλά θα έχω παραδοθεί…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-114738320702513988?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1147217243610431712006-05-10T02:05:00.000+03:002006-05-10T02:29:22.113+03:00<div align="left"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/double_kissblog.0.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 189px; CURSOR: hand; HEIGHT: 241px; TEXT-ALIGN: center" height="220" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/double_kissblog.0.jpg" width="251" border="0" /></a><span style="color:#ffffff;"> Δεν υπάρχει φωτιά σαν τον πόθο της σάρκας </span></div><div align="left"><span style="color:#ffffff;">και αλυσίδες σαν του μίσους.</span></div><div align="left"><span style="color:#ffffff;">Δεν υπάρχει δίχτυ σαν την αυταπάτη </span></div><div align="left"><span style="color:#ffffff;">και ορμητικός χείμαρρος σαν την επιθυμία.<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-114721724361043171?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1147198643949076282006-05-09T20:51:00.000+03:002006-05-09T21:17:24.000+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/blog.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/blog.jpg" border="0" /></a> ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΗΣ<br /><br />-Αυτός που με το πρόσωπό του δεν αναδίδει φως, δεν θα γίνει ποτέ άστρο<br />-Η Αιωνιότητα είναι ερωτευμένη με τους καρπούς του χρόνου<br />-Οι τροφές που χορταίνουν δεν πιάνονται με δίχτυ ή παγίδα<br />-Οι χαρές γονιμοποιούν. Οι λύπες γεννούν<br />-Μια σκέψη γεμίζει το άπειρο<br />-Αυτός που αφέθηκε να τον εξαπατήσεις, σε γνωρίζει<br />-Η ψυχή της γλυκιάς ηδονής ποτέ δεν μιαίνεται<br />-Η κατάρα τονώνει. Η ευχή χαλαρώνει<br />-Η Σύνεση είναι μια πλούσια άσχημη γεροντοκόρη, που τη φλερτάρει η Ανικανότητα<br /><br /> <span style="font-size:78%;">WILLIAM BLAKE,ΟΙ ΓΑΜΟΙ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΗΣ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-114719864394907628?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27776934.post-1147131060518879122006-05-09T02:06:00.000+03:002006-05-09T02:31:00.526+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/1600/la.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1582/2931/320/la.jpg" border="0" /></a> <br />Χρυσόσκονη παντού! Φως ,σταγόνες χλιδής<br />και μια αίσθηση χρυσού.<br />Τα μάτια δεν αντέχουν, αδύναμα μπροστά σε τόση λάμψη.<br />Τα ανοιγοκλείνεις γρήγορα και κάτι λάμπει ακόμα, όταν αυτά είναι κλειστά, σαν μια ψευδαίσθηση<br />που παραμένει αληθινή.<br />Πολύτιμες στιγμές, αστραφτερές<br />λίγη χρυσόσκονη τις κάνει ακόμα πιο μεγάλες,<br />μια αλήθεια, ένα ψέμα,<br />κάτι που να μην πονάει<br />και να λάμπει από μακριά, σαν αστέρι<br />που τελειώνει και ζει!<br />Σαν μια ψευδαίσθηση που παραμένει αληθινή.Σαν κάτι χρυσό…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/27776934-114713106051887912?l=ykmt3.blogspot.com' alt='' /></div>Y.K.M.T.http://www.blogger.com/profile/15955351458342551748noreply@blogger.com0